اروتیک رشایده

رشایده اعرابی هستند که در سوی آفریقایی دریای سرخ زندگی می‌کنند و این تمایز را بیش از یک قرن با دقت حفظ کرده‌اند. نیاکانشان در میانه‌ی سده‌ی نوزدهم از حجاز کوچ کردند، گفته می‌شود پس از درگیری‌های قبیله‌ای در سرزمین خود، و در دشت‌های خشک شرق سودان و ساحل شمالی آنچه امروز اریتره نام دارد پراکنده شدند. آنان هنوز خود را از نسل بنی‌عبس می‌دانند، یکی از قبایل مشهور عصر پیش از اسلام در عربستان. لهجه‌شان به لهجه‌های شبه‌جزیره‌ی عربستان نزدیک‌تر است تا به خرطوم، و پیوندهای خویشاوندی، ازدواج و تجارت آنان همچنان از آن سوی آب برقرار است.

دامداری نام آنان را ساخت. نخست شتر، سپس بز و گوسفند، و بسیاری از خانواده‌ها هنوز همراه با فصول میان دشت‌های ساحلی و مناطق داخلی جابه‌جا می‌شوند و در چادر زندگی می‌کنند. امروز وانت‌ها بیشتر باربری‌ای را انجام می‌دهند که شترها زمانی انجام می‌دادند. رشایده مدت‌هاست که در میان مرزهایی تجارت می‌کنند که برای آنان کم‌اهمیت‌تر از آن است که برای دولت‌هایی که آن‌ها را ترسیم کرده‌اند. بسیاری در شهرها و روستاها، به ویژه اطراف کسلا، ساکن شده‌اند، اما زندگی شبانی همچنان در مرکز نگاه جامعه به خود قرار دارد.

اسلام سنی در زندگی روزمره جاری است و این امر در شیوه‌ی جدایی زنان و مردان در جامعه روشن‌ترین نمود را دارد. در سراسر منطقه، زنان رشایده به برقع شناخته می‌شوند. این روبند بلند که صورت را می‌پوشاند و با گلدوزی، نخ نقره‌ای و منجوق آراسته شده، هر چیزی زیر چشم‌ها را می‌پوشاند و دختران از نزدیکی بلوغ آن را به سر می‌کنند. همراه با لباس‌های رنگارنگ و زیورآلات سنگین نقره‌ای، یکی از متمایزترین سبک‌های پوشش در شاخ آفریقاست. ازدواج با افرادِ خارج از قبیله نادر است و این بخش بزرگی از دلیل آن است که چنین جامعه‌ی کوچکی توانسته پس از ترک عربستان این‌قدر طولانی شکل خود را حفظ کند.

اقلیت عرب کوچک بودن، سیاست آنان را شکل داده است. در اریتره، آنان یکی از نه گروه قومی رسمیِ به رسمیت شناخته‌شده‌اند و تنها گروهی که زبان مادری‌اش عربی است. در سودان، خشم از بی‌توجهی دولت به شرق، برخی از رشایده را در اواخر دهه‌ی 1990 به سلاح بردن کشاند و به عنوان «شیرهای آزاد رشایده» شناخته شدند. این گروه بعدها به جنگجویان بجا در جبهه‌ی شرق پیوست، جبهه‌ای که توافق‌نامه‌ی صلح 2006 برای شرق سودان را امضا کرد. رشایده خود را با سرزمین آفریقایی‌شان سازگار کرده‌اند و در عین حال هویت عربی‌شان را کاملاً حفظ کرده‌اند.