اروتیک کواپا

کواپا خود را Ogáxpa می‌نامند، یعنی مردم پایین‌دست، و این نام تاریخ آنان را در خود دارد. آنان یکی از پنج ملت خویشاوند از شاخه زبانی Dhegiha Siouan هستند که در کنار اوساج، اوماها، پانکا و کاو قرار می‌گیرند. سنت ایشان از جدایی‌ای بر رودخانه‌ای بزرگ سخن می‌گوید: برخی در خلاف جریان آب بالا رفتند و کواپا با جریان پایین رفت. آنان در محل تلاقی رودخانه‌های آرکانزاس و میسیسیپی، در گوشه جنوب‌شرقی ایالت کنونی آرکانزاس، مستقر شدند و هنگام ورود فرانسوی‌ها همین تلاقی را نگه داشته بودند. مارکت و ژولیه در سال 1673 همان‌جا بازگشتند. هانری دو تونتی در سال 1686 کنار یک روستای کواپا «آرکانزاس پست» را ساخت که نخستین سکونتگاه اروپایی در دره پایین‌دست بود، و این اتحاد نزدیک به یک سده ادامه یافت. حتی نام ایالت هم از کواپا نیست: «آکانسا» نامی است که همسایگان ایلینوی‌زبان به ایشان داده بودند، فرانسوی‌ها آن را ثبت کردند و بر نقشه‌ها ماند.

بیماری آبله کاری کرد که تفنگ‌های فرانسوی هرگز نکرده بودند، و تا اوایل سده نوزدهم جمعیت این ملت آنقدر کوچک شده بود که معاهدات کار را تمام کنند. واگذاری‌های سال‌های 1818 و 1824 سرزمین اصلی آرکانزاس را گرفت. انتقال اجباری به سرزمین کدو در کنار رود رد با سیل و قحطی همراه شد و بسیاری پیاده بازگشتند. در سال 1833 بقیه در گوشه شمال‌شرقی دورافتاده قلمرو سرخ‌پوستان مستقر شدند و ملت کواپا هنوز مقر خود را در آنجا دارد. در سال 1893 شورای قبیله بدون انتظار برای واشنگتن، سرزمین ذخیره خود را تقسیم کرد و دو سال بعد کنگره این قانون را تأیید کرد. سپس سرب و روی در زیر آن کشف شد، برخی از دریافت‌کنندگان زمین برای مدتی کوتاه و با خطری بسیار ثروتمند شدند، سرپرستان منصوب دادگاه بخش بزرگی از آن را از ایشان گرفتند و معادن، تار کریک را بر جای گذاشتند: تپه‌های خرده‌سنگ، آب آلوده و شهر پیچر که خالی و از میان رفت. ملت از آن زمان خود پاک‌سازی را بر عهده گرفته و نخستین قبیله‌ای است که عملیات پاک‌سازی سوپرفاند را در سرزمین خودش اداره می‌کند. همچنین گله‌های گاو و بیسون، کارخانه فرآوری گوشت، برشتگاه قهوه و کازینو دارد. کاتولیک‌گری همراه فرانسوی‌ها آمد و ماند. کلیسای آمریکایی‌های بومی در دهه 1890 رواج یافت و هنوز باقی است. پاوو در Devil's Promenade از سال 1872 برگزار می‌شود. آخرین گویندگان بومی روان زبان Ogáxpa رفته‌اند، اما این زبان از روی آنچه دورسی و زبان‌شناسان بعدی ثبت کردند دوباره آموزش داده می‌شود، و پوست‌های نقاشی‌شده بیسون از اوایل سده هجدهم در موزه‌های فرانسه باقی مانده‌اند که نگرش کواپا به جهان را نشان می‌دهند، نگرشی که پیش از هر معاهده‌ای بوده است.