اروتیک اوگبا

اوگبا قومی از دلتای نیجر در شمال‌غربی ایالت ریورز نیجریه هستند. آنچه آنان را کنار هم نگه می‌دارد، زبانی ویژه خودشان، ساختاری متشکل از سه تیره و پافشاری استوار بر این است که به‌عنوان مردمی مستقل ایستاده‌اند. سرزمین آنان در محدوده‌ای است که اکنون منطقه حکومت محلی اوگبا/اگبمه/ندونی نامیده می‌شود؛ سرزمینی کم‌ارتفاع و پرآب با زمین‌های کشاورزی، جنگل و باتلاق‌های فصلی، نزدیک مرز ایالت ایمو. اوموکو بزرگ‌ترین شهر آنان و مقر فرمانروایان سنتی پادشاهی اوگبا است. یام، کاساوا، محصولات نخل و ماهی‌گیری اقتصاد کهن را ساخته‌اند و همچنان بخش بزرگی از زندگی روستایی را در خود دارند.

اوگبا زبانی از خانواده ایگبویی در شاخه Volta-Niger از خانواده Niger-Congo است. گویشور ایگبو بخش زیادی از آن را می‌فهمد و این زبان به زبان‌های اکپیه و ایکوئری همسایه نزدیک است. با این حال، اوگبایی‌ها آن را زبانی جدا و خود را مردمی جدا می‌دانند و این مرز اهمیت دارد. از زمان تأسیس ایالت ریورز در سال ۱۹۶۷ در جریان جنگ داخلی نیجریه، چند جامعه ایگبوزبان این ایالت تأکید کرده‌اند که ایگبو نیستند و سیاست اوگبا نیز به همین سو گرایش داشته است. سه تیره، ایگی، ایگبورو و اوسومینی، هر کدام گویش و گروه شهرهای ویژه خود را دارند.

بیشتر اوگبایی‌ها مسیحی‌اند و در کلیساهای انگلیکن، کاتولیک و پنتیکاستی پراکنده‌اند و در بسیاری از جامعه‌ها کلیسا مرکز زندگی اجتماعی است. آیین‌های کهن‌تر از میان نرفته‌اند. نقاب‌های آیینی، مراسم نیاکان و تعهدهای مرتبط با زمین همچنان در جشن‌ها، تدفین‌ها و مراسم مقام‌های سنتی ظاهر می‌شوند. این آیین‌ها معمولاً در کنار مسیحیت قرار می‌گیرند و نه در تقابل آشکار با آن.

ویژگی تعیین‌کننده اوگباسرزمین امروز نفت و گاز است. میدان‌های بزرگ خشکی و کارخانه‌های فرآوری گاز بر زمین اوگبا قرار دارند که بسیاری از آن‌ها در قلمرو تیره ایگی‌اند، جایی که شرکتی که اکنون TotalEnergies نامیده می‌شود، دهه‌ها فعالیت کرده است. این ثروت جاده‌ها، قراردادها و توجه ملی را به همراه آورد. همچنین سوزاندن گاز، نشت نفت و نزاع‌های طولانی بر سر غرامت و بر سر اینکه کدام جامعه‌ها میزبان به حساب می‌آیند را به دنبال داشت. اگر درباره آینده در اوموکو بپرسید، دیر یا زود گفتگو به این می‌رسد که واقعاً چه کسی از آنچه از زمین بیرون می‌آید بهره می‌برد.