اروتیک موهاک

موهاک‌ها خود را Kanien'kehá:ka می‌نامند، یعنی «مردم سنگ چخماق»، و قرن‌ها «نگهبانان درِ شرقیِ» هودنوسونی بوده‌اند، کنفدراسیونی که بیگانگان آن را ایروکوئی نامیدند. این نقش به معنای واقعی کلمه بود: دهکده‌های آنان در دره‌ی موهاک، در جایی که امروز شمال ایالت نیویورک است، رو به رودخانه‌ی هادسون و هلندی‌ها و سپس انگلیسی‌ها قرار داشت، و آنان دیپلماسی شرقی و دفاع کنفدراسیون را بر عهده داشتند. بنا بر روایت سنتی، آنان نخستین ملتی بودند که قانون بزرگِ صلح‌ساز را پذیرفتند، قانون اساسی‌ای که پنج ملت، و بعدها شش ملت، را در یک خانه‌ی بلند متحد کرد. خود نام موهاک نامی بیرونی با ریشه‌ی الگونکین است، نه نام خودشان.

جامعه مادرتبار است و در سه طایفه سازمان یافته است: لاک‌پشت، گرگ و خرس. مادران طایفه عنوان‌های رؤسا را در اختیار دارند، مردانی را که این عنوان‌ها را بر خود دارند برمی‌گزینند و می‌توانند آنان را برکنار کنند، و زمین و تبار از طریق زنان منتقل می‌شود. مادران طایفه هنوز در شوراهای سنتی در آکوسازنه، کاناواکه و جاهای دیگر می‌نشینند، اغلب در کنار شوراهای انتخابی که بر اساس قوانین کانادا یا ایالات متحده ایجاد شده‌اند، و تنش میان این دو نظام واقعیتی سیاسی و زنده است.

جنگ استقلال آمریکا دره‌ی موهاک‌ها را از آنان گرفت. بیشترشان به رهبری کسانی چون جوزف برانت جانب بریتانیایی‌ها را گرفتند و پس از 1783 در کنار رودخانه‌ی گرند و خلیج کوینتی در انتاریو از نو ساختند. جامعه‌های دیگری یک قرن پیش‌تر در هیئت‌های تبلیغی کاتولیک نزدیک مونترال شکل گرفته بودند؛ مشهورترین آن‌ها کاناواکه است، جایی که کاتری تکاکویتا، که در سال 2012 قدیس اعلام شد، زیست و درگذشت. زبان Kanien'kéha، زبانی ایروکوئیِ شمالی که بیشترین نزدیکی را به اونیدا دارد، امروز را اقلیتی صحبت می‌کنند، اما در مدارس غوطه‌وری تدریس می‌شود که کاناواکه و آکوسازنه از اواخر دهه‌ی 1970 اداره می‌کنند. زندگی دینی در مسیرهایی موازی جریان دارد: مراسم خانه‌ی بلند، که بسیاری از آن‌ها از آیین‌نامه‌ی هندسام لیک پیروی می‌کنند، کاتولیسیسم در کاناواکه، و انگلیکانیسم در تایندیناگا، خانه‌ی یکی از دو کلیسای سلطنتی موهاک‌ها.

بخشی از افق شهر نیویورک کار موهاک‌هاست. مردان کاناواکه پس از ساخته شدن پلی راه‌آهن در کنار ذخیره‌گاهشان در دهه‌ی 1880 به کار روی سازه‌های فولادی مرتفع روی آوردند، و نسل‌هایی از آهن‌کاران ساختمانی به منهتن رفت‌وآمد می‌کردند و تا دهه‌ی 1960 محله‌ای در بروکلین به نام لیتل کاگناواگا را حفظ کردند. موهاک‌ها همچنین در دو سوی یک مرز بین‌المللی زندگی می‌کنند. خط مرزی میان نیویورک، انتاریو و کبک آکوسازنه را قطع می‌کند، پس یک جامعه به دو کشور و سه شورای خود پاسخ می‌دهد. رویارویی سال 1990 در کانساتاکه، هنگامی که گسترش یک زمین گلف یک گورستان را تهدید می‌کرد، به بحرانی ملی به مدت 78 روز در کانادا بدل شد و سیاست بومیان را در آنجا دگرگون کرد. لاکراس همچنان هدیه‌ای از هودنوسونی به جهان است، و تیم ملی هودنوسونی با گذرنامه‌های خاص خود سفر می‌کند. مدل مویی که نام موهاک را وام گرفته است، بیش از دره‌ی موهاک مدیون هالیوود است.