اروتیک لوهون‌ها

لوهون‌ها یکی از مردمان رونگ در دوره‌ی بهار و پاییز چین بودند. آن‌ها بیرون از نظم ژو قرار داشتند و در سال ۶۳۸ پیش از میلاد، دولت‌های چین (Qin) و جین آن‌ها را از غرب بیرون بردند و در دره‌ی رود یی، در جنوب غربی لوئویانگ و در جایی که امروز استان هنان است، اسکان دادند. آن‌ها کمی بیش از یک قرن در آن سرزمین ماندند. جین در سال ۵۲۵ پیش از میلاد آن‌ها را نابود کرد و بازماندگان در جمعیت چینی اطرافشان جذب شدند. تقریباً همه‌ی آنچه درباره‌ی آن‌ها می‌دانیم از چند صحنه‌ی روشن و گویا در کتاب تاریخی زوئو ژوآن به دست آمده است.

نویسندگان ژو آن‌ها را «لوهون رونگ» یا «رونگ با نام خانوادگی یون» می‌نامیدند و می‌گفتند از گواجو آمده‌اند. مفسران بعدی گواجو را نزدیک دونهوانگ در استان گانسو قرار دادند. بسیاری از مورخان امروزی آن را خیلی دورتر به سمت شرق می‌دانند و این موضوع هنوز حل‌نشده است. از زبان آن‌ها هیچ واژه‌ای باقی نمانده است. یکی از سران جیانگ رونگ، مردمی دیگر که در همان دوره از گواجو رانده شده بودند، در سال ۵۵۹ پیش از میلاد به مجلسی از متحدان جین گفت که رونگ‌ها از نظر غذا، پوشاک و زبان با دولت‌های چینی تفاوت دارند. باورهای لوهون‌ها هم ثبت نشده است، هرچند کتاب تاریخی ورود آن‌ها را به‌عنوان پیشگویی‌ای که به حقیقت پیوست روایت می‌کند: وقتی دربار ژو در سال ۷۷۰ پیش از میلاد به شرق کوچ کرد، مقامی که از یی‌چوان می‌گذشت مردمی با موهای رها و نابسته را دید که در دشت‌های باز قربانی می‌کردند و پیش‌بینی کرد که آن سرزمین به دست رونگ‌ها خواهد افتاد.

دره‌ی آن‌ها بر سر راه قلمرو سلطنتی ژو قرار داشت و این موقعیت آن‌ها را به مهره‌ای در دست قدرت‌های بزرگ‌تر تبدیل کرد. در سال ۶۰۶ پیش از میلاد، شاه جوانگ از چو به سرزمین آن‌ها لشکر کشید. او تا رود لو پیش رفت، ارتش خود را در مرز ژو رژه داد و از فرستاده‌ی سلطنتی پرسید که دیگ‌های برنزی ژو چقدر سنگین هستند. این پرسش ادعای برتری‌ای بود که به‌سختی پنهان شده بود، و عبارت وندینگ، یعنی پرسش درباره‌ی دیگ‌ها، هنوز در زبان چینی به معنای تلاش برای رسیدن به قله به کار می‌رود. بعدها لوهون‌ها به چو نزدیک شدند و جین تاوان آن را از آن‌ها گرفت. در سال ۵۲۵ پیش از میلاد، جین از ژو اجازه خواست تا در رود لو و در کوه سانتو قربانی کند. چانگ هونگ، مقام ژو، متوجه شد که فرستاده برای یک مأموریت مذهبی بیش از حد خشن به نظر می‌رسد و هدف واقعی را حدس زد. حدسش درست بود. ارتش جین از رود زرد گذشت، مقامات قربانی را به‌عنوان پوشش پیش فرستاد، لوهون‌ها را غافلگیر کرد و دولتشان را برانداخت، با این اتهام که وفاداری دوگانه به چو دارند. فرمانروایشان به چو گریخت و ژو شمار زیادی از مردم پراکنده‌ی او را به اسارت گرفت.

این نام پس از مردم باقی ماند. سلسله‌ی هان آن را بر یک شهرستان نهاد، و امروز نام مخزن آب لوهون بر رود یی در شهرستان سونگ استان هنان است، جایی که بسیار مشهورتر از مردمی است که پشت این نام بودند.