اروتیک لاهو

لاهو مردمان بلندی‌های کوهستانی‌اند، در جایی که جنوب‌غرب یونان به ایالت شان میانمار می‌رسد، با روستاهایی که از جنوب و از شمال تایلند تا لائوس و گوشه‌ای از ویتنام کشیده شده‌اند. همسایگان شان و تای مدت‌ها آنان را Muhso می‌نامیدند که به معنای شکارچی است، و این نام شایسته‌شان بود: مردان لاهو شکارچیان این کوهستان‌ها با کمان‌های عرضی و تفنگ‌های فتیله‌ای بودند. بیشتر حدود 800,000 لاهو در چین زندگی می‌کنند، که در آن شهرستان خودمختار Lancang Lahu Autonomous County در ناحیه Pu'er نزدیک‌ترین چیز به پایتخت است. این زبان در شاخه Loloish از خانواده تبتی-برمایی جای دارد، با خویشاوندی با زبان‌های Lisu و Akha و زبان‌های یی، و دور از زبان‌های تای و چینی که در دره‌های پایین گفته می‌شوند. لهجه سیاه لاهو که لهجه معتبر است با الفبای لاتینی نوشته می‌شود که در اوایل دهه 1900 توسط باپتیست‌های آمریکایی ابداع شد، و چین در دهه 1950 نظام لاتین‌نویسی خاص خود را منتشر کرد.

آنچه لاهو را از بیشتر همسایگانشان متمایز می‌کند، جدیتی است که به جفت‌ها می‌دهند. آفریننده G'ui sha کلیتی تصور می‌شود که از مرد و زن تشکیل شده است. خانواده‌ها به‌صورت مشترک توسط زن و شوهر اداره می‌شوند، و زوج، نه مرد به تنهایی، واحد اجتماعی بنیادی است، و داماد به‌طور سنتی برای دوره‌ای خدمت به خانواده عروس می‌رود. انسان‌شناسان روستاهای لاهو را از برابرترین روستاها از نظر جنسیت در آسیا می‌دانند، و این ضرب‌المثل لاهو که چاپستیک تنها در جفت کار می‌کند، استعاره‌ای نیست که آنان ناچار به یافتنش بوده باشند. حماسه آفرینش، برادر و خواهر نخستین را از کدو بیرون می‌آورد و کدو نشان لاهو باقی مانده است: نام جشنواره‌ای در Lancang است و صندوق باد نی‌لبک را می‌سازد، دسته‌ای از لوله‌های بامبو، که رقص‌های حلقه‌ای سال نوی لاهو را پس از برداشت محصول هدایت می‌کند.

دین هرگز ساکن نمانده است. آیین کهن G'ui sha و ارواح روستایی در دهه 1700 بودایی مهایانه را در خود جذب کردند، و حکومت‌های لاهو که به رهبری راهبان بودند و پس از آن آمدند، یک قرن با سلسله چینگ جنگیدند، شکست خوردند و موج‌های پناهنده را به جنوب، به برمه فرستادند. هیئت مبلغان باپتیست در Kengtung در سال 1904 به لاهو رسید، و مردمانی که نسل‌ها به آنان گفته شده بود که G'ui sha مردی سفیدپوست با کتابی خواهد فرستاد، هزاران نفر را به دین گرویدند. بخش بزرگی از لاهوهای میانمار و تایلند مسیحی‌اند. گروه‌های فرعی که بر اساس رنگ لباس زنان به سیاه، سرخ، زرد، سفید و Shehleh سخت‌گیر نام گرفته‌اند، در میزان همراهی با گرویدن تفاوت دارند، و روستاهای لاهوی سرخ در تایلند خانه‌های معبد و سلسله‌ای از پیامبران کاریزماتیک را نگاه می‌دارند که ادعا می‌کنند از سوی G'ui sha سخن می‌گویند. کشاورزی بر پایه برنج و ذرت کشت در زمین‌های سوزانده‌شده است، و چای و قهوه جای تریاکی را گرفته‌اند که زمانی هزینه‌ها را تأمین می‌کرد. تپه‌های Lancang برخی از کهن‌ترین باغ‌های چای Pu'er یونان را در خود دارند.