اروتیک کوره‌سنی‌ها

گروه Küresünni بیش از هر چیز با تفاوت‌اش با همسایگانش تعریف می‌شود. آنان مسلمانان سنی ترک‌زبانی هستند که در ارتفاعات توجلی، ارزینجان، بینگول و الازیغ پراکنده‌اند، در بخشی از شرق آناتولی که بیشتر جمعیت اطرافشان به زازاکی یا کرمانجی سخن می‌گویند و از علویگری پیروی می‌کنند. در منطقه‌ای که از بیرون اغلب یکدست علوی و کرد توصیف می‌شود، Küresünni استثنایی است که این نقشه را پیچیده می‌کند، و خود آنان نیز به این امر کاملاً آگاهند. روستاها هنوز در سطح محلی بر اساس طرفی از این خط که در آن قرار دارند شناخته می‌شوند و الگوهای ازدواج، حضور در مسجد و شکل سال دینی مدت‌های طولانی بر همین مرز جریان داشته‌اند. خود سرزمین سخت است: دره‌های بالایی فرات و مراد، مراتع شیب‌دار، و زمستان‌هایی که جاده‌ها را می‌بندد. ترکی آنان به شاخه اوغوز زبان‌های ترکی تعلق دارد، اما گویش محلی‌شان ویژگی‌های لهجه‌های شرق آناتولی را دارد که آن را از ترکی معیار استانبول متمایز می‌کند، و طی قرن‌ها زیستن در کنار گویشوران زازاکی و کرمانجی واژگانی از آنان وام گرفته است.

اصل آنان همچنان موضوع بحث واقعی است. بیشتر روایت‌ها ریشه آنان را به گروه‌های ترکمن نسبت می‌دهند که در سده‌های میانه تحت حکومت سلجوقیان، و بعدها تحت حکومت اتحادیه‌های قراقویونلو و آققویونلو، به منطقه وارد یا در آن ساکن شدند. دیگران احتمال می‌دهند که تبار آمیخته‌تری دارند، با خانواده‌های بومی که به‌تدریج در هویت سنی ترک‌زبان جذب شده‌اند. شواهد مکتوب آن‌قدر اندک است که هر دو خوانش هنوز پابرجاست. عمل دینی بیشتر حنفی است و در روستاها ساده و بی‌آرایش: مسجد، روزه، و مراسم خاکسپاری، بدون تشریفات زیاد پیرامون هیچ‌کدام. قرن بیستم فشار سختی بر منطقه وارد کرد. سد کبان که در دهه 1970 به پایان رسید، بخش طولانی از کرانه رود را در اطراف پرتک و چمیشگزک زیر آب برد، زمین‌های کشاورزی و سکونتگاه‌ها را از میان برد و خانواده‌ها را به سوی الازیغ، استانبول و برای بسیاری به آلمان راند. آنچه در روستاها باقی مانده کهن‌تر و کم‌جمعیت‌تر از گذشته است. با این همه، هویت با مهاجرت از میان نرفته است. خانواده‌های Küresünni در شهرها هنوز روستای مشخصی را که از آن آمده‌اند نام می‌برند، و خود این برچسب، که برخی آن را با افتخار به کار می‌برند و برخی دیگر آن را برچسبی بیرونی می‌دانند که ترجیح می‌دهند به سادگی با ترک بودن پاسخ دهند، همچنان در گفت‌وگوها درباره اینکه چه کسی به کجا تعلق دارد نقش واقعی دارد.