اروتیک شاپسوغ‌ها

شاپسوغ‌ها (شاپسوغ‌ها) یکی از قبایل تاریخی مردم آدیغه، یا چرکس، در شمال غربی قفقاز هستند. پیش از قرن نوزدهم آنان از پرجمعیت‌ترین گروه‌های چرکس بودند و در دامنه‌های دریای سیاه و جنگل‌های میان ساحل و رود کوبان زندگی می‌کردند. فتح قفقاز توسط روسیه و اخراج‌های دسته‌جمعی سال 1864 بیشتر شاپسوغ‌ها را به امپراتوری عثمانی پراکنده کرد و امروز تنها چند هزار نفر در سرزمین خود باقی مانده‌اند که روسیه آنان را قومی بومی و کم‌شمار به رسمیت می‌شناسد، در حالی که دیاسپورای بسیار بزرگ‌تری در ترکیه و خاورمیانه زندگی می‌کند.

زبان و هویت

شاپسوغ‌ها گویشی از زبان آدیغه (چرکسی غربی) را سخن می‌گویند، زبانی از خانواده قفقازی شمال غربی (ابخاز-آدیغه) که به دستگاه همخوانی بسیار بزرگ خود شناخته می‌شود. هویت چرکسی تا حد زیادی بر آدیغه خابزه استوار است، مجموعه‌ای پیچیده از آداب، افتخار و مهمان‌نوازی که رفتار، سلسله‌مراتب و تشریفات اجتماعی را تنظیم می‌کند. از نظر تاریخی، شاپسوغ‌ها جامعه‌ای دموکراتیک و مجلس‌محور شناخته می‌شدند، نه جامعه‌ای که توسط اشراف موروثی اداره شود.

جامعه و معیشت

شاپسوغ‌ها در سرزمین ساحلی و دامنه‌ای خود کشاورزی مختلط داشتند؛ باغ‌ها و باغچه‌ها را پرورش می‌دادند، ارزن و دیگر غلات می‌کاشتند، برای تولید عسل زنبور نگه می‌داشتند و اسب‌هایی پرورش می‌دادند که چرکس‌ها به آن شهرت داشتند. سنت‌های صنعتگری شامل فلزکاری، ساخت سلاح و بافندگی ظریف بود. مهارت رزمی، سوارکاری و منش جنگاوری در فرهنگ کهن محوری بودند و در سنت‌های سواره‌نظام غرب قفقاز بیان می‌شدند.

ظاهر و آرایه

شاپسوغ‌ها، مانند سایر چرکس‌ها، معمولاً پوست روشن تا زیتونی و موی قهوه‌ای تیره دارند، هرچند رنگ‌های روشن‌تر نیز دیده می‌شود، و غالباً قامتی بلند و باریک دارند. معروف‌ترین لباس سنتی چرکسکا است، کت بلند و تنگی که مردان می‌پوشیدند، با ردیف‌هایی از جیب فشنگ روی سینه و خنجری در کمربند. زنان پیراهنی بلند و تنگ با کمربند نقره‌ای و کلاهک آراسته می‌پوشیدند که با نخ نقره و طلا گلدوزی می‌شد. این پیراهن و کت به نماد لباس چرکسی در سراسر قفقاز بدل شد.