زنی از کاکسابوها، مرجع فنوتیپ

اروتیک کاکسابوها

زبان

کاکسابو (آسترونزیایی، شاخهٔ فورموزی؛ نزدیک به پازه و اغلب گویشی از آن شمرده می‌شود)، با ماندارین و هوکین تایوانی در کاربرد روزمره

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آسترونزیایی

دین

مسیحیت پرسبیتری و دین عامیانهٔ تایوانی، همراه با آیین‌های خانگی برای نیاکان

منطقه

شرق آسیا

درباره کاکسابوها

Kaxabu مردمی دشت‌نشین در مرکز تایوان‌اند که بیشتر سدهٔ بیستم را به‌طور رسمی به‌عنوان گروهی ناموجود گذراندند. گروه‌های بومی دشت‌های کم‌ارتفاع تایوان که به‌طور جمعی Pingpu نامیده می‌شوند، نخستین کسانی بودند که با استقرار هان روبه‌رو شدند، نخستین کسانی که زمین از دست دادند، و نخستین کسانی که مدیران آن‌ها را کاملاً جذب‌شده قلمداد کردند. Kaxabu در میان همهٔ این‌ها نام، شبکه‌های خویشاوندی و آیین‌های خود را حفظ کردند، در خوشه‌ای از روستاها پیرامون Puli در شهرستان Nantou. آن حوضه نخستین زیستگاه آن‌ها نیست. نیاکانشان دشت Taichung در شمال‌غرب را کشت می‌کردند و در دهه‌های 1820 و 1830 به درون کوهستان کوچ کردند، زمانی که فشار مهاجران و رشته‌ای از اختلافات زمینی ماندن را ناممکن کرده بود، و به دیگر گروه‌های دشتی پیوستند که در کوچی هماهنگ به تپه‌ها می‌رفتند. حوضهٔ Puli که کوه‌ها آن را در برگرفته‌اند و نزدیک مرکز جغرافیایی جزیره است، از آن هنگام سرزمین Kaxabu بوده است.

زبان آن‌ها آسترونزیایی است، از شاخهٔ فرموسانی که تایوان را به احتمال زیاد خاستگاه کل این خانواده می‌کند، و بسیار به Pazeh نزدیک است: چنان نزدیک که زبان‌شناسان دهه‌ها بر سر این بحث کرده‌اند که آیا Kaxabu زبانی جداگانه است یا گویشی از آن، و چنان نزدیک که خود Kaxabu بر این تمایز پافشاری می‌کنند. در هر حال به‌ندرت به آن سخن گفته می‌شود. آخرین گوینده روان Pazeh در سال 2010 درگذشت، و آنچه باقی مانده در فهرست‌های واژگان، در حافظهٔ ناقص سالمندان و بیش از همه در آوازها نگه داشته شده است. ترانه‌های ai-yan، که به نام واژهٔ آوایی‌ای نامیده شده‌اند که هر بند بر آن استوار است، شجره‌نامه‌ها و نام‌های قدیمی مکان‌ها را در سطرهایی حمل می‌کنند که خوانندگان هنوز می‌توانند بازتولید کنند، حتی آنجا که دستور زبان از میان رفته است. زندگی آیینی بر همان منطق بازیابی می‌چرخد. سال گرد یک گردهمایی برداشت محصول می‌گردد که حول مسابقهٔ دوی طولانی برای جوانان و شبی از آواز دایره‌وار با دست‌های به‌هم‌پیوسته ساخته شده، و این‌ها دست‌کم تا آن‌اندازه که به ارث رسیده‌اند بازسازی و بازبحث شده‌اند. دین لایه‌لایه است و نه یگانه: جماعت‌های پرسبیتری که بخش بزرگی از کار مستندسازی آغازین زبان را انجام دادند، معبدهای عامیانهٔ تایوانی در آن سوی جاده، و آیین‌های خانگی برای نیاکان که به هر دو پیش از آن‌ها تعلق دارد. شناسایی به‌صورت محلی و تکه‌تکه، در سطح شهرستان، آمده است، در حالی که مردمان دشت در کل همچنان از دولت مرکزی وضعیت حقوقی‌ای می‌خواهند که آنچه همسایگانشان در Puli هرگز در آن تردید نداشته‌اند را بر کاغذ تأیید کند.

فنوتیپ‌های معمول: کاکسابوها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

پس از دو قرن ازدواج‌های بین‌قومی، Kaxabu از نظر جسمانی با جمعیت گسترده‌تر مرکز تایوان قابل تمایز نیستند: پوستی از متوسط تا روشن که با کار در فضای باز برنزه می‌شود، موی صاف و مشکی، و قد عموماً متوسط. پوشش روزمره، لباس معمول شهرهای کوچک تایوانی است. لباس تشریفاتی که بیشتر از مجموعه‌های موزه‌ای و توصیف‌های ریش‌سفیدان بازسازی شده، از پارچه‌ای تیره با حاشیه‌های راه‌راه قرمز و سفید استفاده می‌کند و همراه با بند سر، کمربند و زیورآلات منجوق‌دوزی پوشیده می‌شود. این لباس در جشن برداشت محصول و رویدادهای اجتماعی ظاهر می‌شود، نه به‌صورت روزانه.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره کاکسابوها

کاکسابوها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کاکسابوها کاکسابو (آسترونزیایی، شاخهٔ فورموزی؛ نزدیک به پازه و اغلب گویشی از آن شمرده می‌شود)، با ماندارین و هوکین تایوانی در کاربرد روزمره است.

کاکسابوها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کاکسابوها مسیحیت پرسبیتری و دین عامیانهٔ تایوانی، همراه با آیین‌های خانگی برای نیاکان است.