اروتیک سایسیات‌ها

زبان

سایسیات (آسترونزیایی، شاخه فرموزی)، در گویش‌های شمالی و جنوبی؛ ماندارین و هاکا به‌طور گسترده رایج‌اند

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آسترونزیایی

دین

مسیحیت، عمدتاً پرسبیتری و کاتولیک، همراه با آیین ارواح نیاکان با محوریت pasta'ai

منطقه

شرق آسیا

درباره سایسیات‌ها

سایسیات از کوچک‌ترین بومیان رسمیِ تایوان‌اند؛ حدود شش هزار نفر که در امتداد تپه‌ها و دره‌های رودخانه‌ای زندگی می‌کنند، جایی که شهرستان Hsinchu County با شهرستان Miaoli County به هم می‌رسند، در دامنه‌های کوهستان شمال غربی جزیره. موقعیتشان محور اصلی تاریخشان است. در شرق، آتایال‌ها بودند، پرشمار و سهمگین. در غرب، از قرن هجدهم به بعد، مهاجران هاکا برای کافور و زمین کشاورزی به تپه‌ها سرازیر شدند. سایسیات فشار را از هر دو سو تحمل کردند و از هر دو وام گرفتند: زبانشان بار سنگینی از واژگان آتایالی به خود گرفت، بسیاری از خانواده‌ها دوزبانه یا سه‌زبانه به هاکا و ماندارین‌اند، و مرز میان خانوارهای سایسیات و هاکا در روستاهای پایین‌دست نسل‌ها متخلخل بوده است. سایسیات زبانی اوسترونزیایی است، از زبان‌های فورموسی که تایوان را زادگاه احتمالی کل آن خانواده زبانی می‌سازد، و اکنون به‌شدت در خطر انقراض است، به‌طور روان توسط اقلیتی گفته می‌شود و به دو گویش شمالی و جنوبی تقسیم می‌شود که با دو شاخه سرزمینی‌شان مطابقت دارد.

سایسیات، در تایوان و فراتر از آن، به pasta'ai شناخته می‌شوند: آیینی برای ta'ai، مردمی کوتاه‌قد و تیره‌پوست که بنا بر سنت سایسیات در همان نزدیکی زندگی می‌کردند، به آنان آواز و شیوه کشاورزی آموختند، و سرانجام پس از آنکه رفتارشان با زنان سایسیات تحمل‌ناپذیر شد، توسط نیاکان سایسیات کشته شدند. این آیین عذرخواهی‌ای است که هرگز پایان نیافته است. هر دو سال یک‌بار در ماه قمری دهم برگزار می‌شود و هر ده سال یک‌بار مراسم بزرگ‌تری دارد، با چند شب آواز و رقص پیوسته در دریاچه Xiangtian در جنوب و در Da'ai در شمال. چرخه آوازها باید کامل و به ترتیب اجرا شود. رقصندگان بازوبندهای بلند شانه‌ای می‌پوشند که آینه و زنگوله‌های کوچک به آن آویخته است. این اجرایی برای بازدیدکنندگان نیست، هرچند بازدیدکنندگان می‌آیند.

نام‌های تیره‌ها نیز شایان توجه‌اند. آنها از جهان طبیعی گرفته شده‌اند و وقتی مدیران ژاپنی نام خانوادگی به سبک هان را الزامی کردند، نام تیره‌ها به سادگی به نویسه‌های چینی ترجمه شد، و به همین دلیل خانواده‌های سایسیات نام‌خانوادگی‌هایی دارند که در هیچ جای دیگر جهان چینی‌زبان کمیاب یا ناشناخته‌اند: باد، خورشید، ریشه، لوبیا، خون، کافور. تیره‌ها پدرتبارند و سرپرستی آیین pasta'ai موروثی است نه انتخابی. امروز بیشتر سایسیات مسیحی‌اند، پروتستان پرزبیتری یا کاتولیک، و آیین به‌عنوان رقیب آن شمرده نمی‌شود. این تعهدی از نوعی دیگر است.

فنوتیپ‌های معمول: سایسیات‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از برنزه روشن تا قهوه‌ای متوسط است، با موهای قهوه‌ای تیره تا سیاه که معمولاً صاف‌اند و چشمان تیره. قد عموماً از کوتاه تا متوسط است، همان‌طور که در میان سایر اقوام کوهستانی تایوان دیده می‌شود. لباس روزمره، لباس مدرن و معمولی تایوانی است. لباس آیینی از پارچهٔ بافته‌شدهٔ کتان چینی (رامی) در رنگ‌های قرمز، سفید و سیاه است: تونیک‌ها و جلیقه‌های بلند با نوارهای هندسی که همراه با منجوق‌دوزی پوشیده می‌شوند و برای pasta'ai، پرچم بلند شانه‌ای که با آینه و زنگوله آراسته شده، به‌علاوه یک زیور زنگوله‌ای در پشت پایین. خالکوبی صورت با نقش‌هایی نزدیک به رسوم آتایال تا دوران استعمار ژاپن ادامه یافت و دیگر انجام نمی‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره سایسیات‌ها

سایسیات‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی سایسیات‌ها سایسیات (آسترونزیایی، شاخه فرموزی)، در گویش‌های شمالی و جنوبی؛ ماندارین و هاکا به‌طور گسترده رایج‌اند است.

سایسیات‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان سایسیات‌ها مسیحیت، عمدتاً پرسبیتری و کاتولیک، همراه با آیین ارواح نیاکان با محوریت pasta'ai است.