اروتیک کانگیریوارمیوت

کانگیریوارمیوت‌ها نام خود را از Kangiryuaq گرفته‌اند، یعنی خلیج درازی که نقشه‌های انگلیسی آن را Prince Albert Sound می‌نامند و عمیقاً در ضلع غربی جزیره‌ی ویکتوریا در قطب شمال کانادا فرورفته است. این نام تقریباً به معنای مردم خلیج بزرگ است و یکی از گروه‌های منطقه‌ای اینوئیت‌های مس، یا Inuinnait، را مشخص می‌کرد. مانند همسایگانشان، بیشتر با نوار ساحل، یخ و سرزمین داخلی‌ای که هر سال از آن می‌گذشتند شناخته می‌شدند، نه با یک روستای مشخص.

سال آنان در دو نیمه می‌گذشت. در زمستان، خانواده‌ها در اردوگاه‌های خانه‌ی برفی روی یخ دریا گرد می‌آمدند. شکارچیان با هارپون کنار سوراخ‌های تنفس فُک‌ها منتظر می‌ماندند و گوشت بر اساس خطوط مشخص شراکت تقسیم می‌شد. در تابستان به داخل سرزمین می‌رفتند تا گوزن شمالی شکار کنند و در دریاچه‌ها و رودخانه‌ها ماهی چار صید می‌کردند، در حالی که سگ‌ها بار را حمل می‌کردند. آنچه اینوئیت‌های مس را متمایز می‌کرد فلز بود: آنان مس بومی را در حالت سرد می‌کوبیدند و به تیغه‌های اولو، کارد و نوک هارپون تبدیل می‌کردند، و به همین دلیل بیگانگان آنان را با این نام نامیدند.

بیگانگان دیر رسیدند. Vilhjalmur Stefansson حدود سال 1910 به سرزمین اینوئیت‌های مس رسید و بحثی طولانی و گمانه‌زنانه درباره‌ی آنچه اسکیموهای بلوند نامیده می‌شد به راه انداخت، داستانی که بیش از آنکه درباره‌ی مردمی که دید بگوید، از تخیل اروپاییان حکایت داشت. Diamond Jenness در زمان هیئت اکتشافی قطبی کانادا میان گروه‌ها زندگی کرد و مردم Prince Albert Sound را به‌طور مشخص با نام خودشان ثبت کرد. سپس تجارت خز خانواده‌ها را به سوی پست‌های تجاری کشاند. در پایان دهه‌ی 1930 یک پست شرکت خلیج هادسون و یک هیئت تبشیری کاتولیک در Holman، در ساحل غربی جزیره، مستقر شدند. کانگیریوارمیوت‌ها و همسایگان شمالی‌شان از Minto Inlet هسته‌ی آن جامعه شدند، جامعه‌ای که در سال 2006 رسماً نام Ulukhaktok را برگزید.

آن تاریخ آنان را بر دو سوی یک مرز قرار داد. گویش آنان، Kangiryuarmiutun، شکلی از Inuinnaqtun است، یعنی زبان خویشاوندان‌شان، اینوئیت‌های مس، در Kugluktuk و Cambridge Bay. با این حال Ulukhaktok در قلمروهای شمال‌غربی و درون منطقه‌ی Inuvialuit Settlement Region قرار دارد که با توافق مطالبات زمین در سال 1984 ایجاد شد، بنابراین وقتی نوناووت در سال 1999 تشکیل شد، جامعه نسبت به نزدیک‌ترین خویشاوندانش در سوی دیگر مرز قرار گرفت. زبان انگلیسی اکنون بر زندگی روزمره مسلط است و گویشوران روان این گویش بیشتر سالمند هستند. مسیحیت نظم شامانی کهن را کنار زد، اما خاطره‌ی آن مایه‌ی مشهورترین کار جامعه شد: چاپ‌های Holman که از دهه‌ی 1960 ساخته می‌شوند و رقص‌های طبل، موجودات روحانی و زندگی اردوگاهی را برای کلکسیونرهایی بسیار دورتر از قطب شمال روی کاغذ آورده‌اند.