اروتیک اینوویالوئیت

اینوویالویت تقریباً به معنای مردم واقعی است، و این نام جوان‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. اینوئیت‌های غرب قطب شمال کانادا بیشتر قرن بیستم را برای بیگانگان با نام اسکیموی ماکنزی شناخته می‌شدند و خودشان با نام‌های کوچک‌تری خوانده می‌شدند: سیگلیت در امتداد ساحل بوفورت، اوممارمیوت در سرزمین بید دلتا، و کنگیریوارمیوت در غرب جزیره ویکتوریا. این سه شاخه به یک اندازه کهن نیستند. سیگلیت‌ها نخست اینجا بودند و در دهه 1890s نزدیک بود نابود شوند، زمانی که خدمه شکارچیان نهنگ آمریکایی که در جزیره هرشل زمستان‌گذرانی می‌کردند، سرخک و آنفلوانزا را به جمعیتی آوردند که در برابر هیچ‌کدام ایمنی نداشت. خانواده‌های اینوپیات از آلاسکا در دهه‌های بعد به سوی دلتای خالی‌شده به شرق کوچ کردند، که با تجارت و تله‌گذاری جذب شده بودند، و نوادگان آنان اوممارمیوت‌ها هستند. اینوویالویت‌های امروز محصول این پیوند هستند و خود نام مشترک در دهه 1970s پشت میز مذاکره انتخاب شد، توسط کسانی که برای ادعای زمین سازماندهی می‌کردند و به توافق‌نامه نهایی اینوویالویت در سال 1984 انجامید. این موضوع در زبان هم دیده می‌شود. اینوویالوکتون بیش از آنکه یک زبان واحد باشد، یک درز است: اوممارمیوتون به اینوپیاق آلاسکایی نزدیک است، کنگیریوارمیوتون به سوی شرق و به اینوئین‌ناکتون متمایل است، و سیگلیتون میانه را نگه می‌دارد. گویندگان روان امروز بیشتر سالمند هستند و برنامه‌های مدرسه و مرکز فرهنگی در اینوویک با این ساعت رو به اتمام می‌جنگند.

زادگاه این قوم شش جامعه در منطقه سکونت اینوویالویت است: آکلاویک، اینوویک، توکتویاکتوک، پائولاتوک، ساکس هاربر و اولوکتوک، که میان کانال‌های دلتا، یخ‌های بوفورت و مراتع گاو مشک جزیره بنکس کشیده شده‌اند. شکار بلوگا همچنان مرکز ثقل تابستان است. خانواده‌ها به اردوگاه‌هایی نزدیک دهانه دلتا کوچ می‌کنند، از قایق‌های کوچک نهنگ شکار می‌کنند و موکتوک را روی قفسه‌ها آویزان می‌کنند تا خشک شود. گوزن شمالی، فوک حلقه‌ای، غاز و ماهی آرکتیک چار بقیه سال را پر می‌کنند، و گوشت از راه بخشش، نه فروش، میان خانوارها دست به دست می‌شود. مبلغان انگلیکن زودتر از مبلغان کاتولیک به دلتا رسیدند، و بیشتر اینوویالویت‌ها از نظر اسمی انگلیکن هستند، هرچند کلیسا با خاطره زنده تالارهای گرولیه و استرینگر، خوابگاه‌های مدارس شبانه‌روزی که در اینوویک در عمر کسانی که اکنون شصت‌ساله‌اند برپا بودند، ناهموار کنار آمده است. دو چیز به‌ندرت در خلاصه‌ها می‌آید. نخست، حاشیه دلتا است، تزیینی از نوارهای رنگی لایه‌لایه پارچه که همین‌جا ابداع شد، روی پالتو و پیراهن دوخته می‌شود و اکنون فوراً اینوویالویتی خوانده می‌شود. دوم، سرعت عقب‌نشینی زمین است: توکتویاکتوک در حال از دست دادن ساحل خود به دریایی است که دیگر به اندازه کافی زود یخ نمی‌بندد تا از آن محافظت کند، و بزرگراه همه‌فصلی که در سال 2017 به شهر رسید، به مکانی رسید که از پیش در حال تصمیم‌گیری درباره این بود که کدام خانه‌ها باید جابه‌جا شوند.