زنی از ایگالا، مرجع فنوتیپ

اروتیک ایگالا

زبان

ایگالا (یوروبویی، شاخهٔ ولتا-نیجر از نیجر-کنگو)، نزدیک‌ترین به یوروبا و ایتسکیری

دین

عمدتاً مسیحی با اقلیت مسلمان چشمگیر؛ آیین سنتی با محوریت Ojo، خدای زمین Ane و ibegwu نیاکانی در کنار هر دو ادامه دارد

درباره ایگالا

ایگالاها به زبانی از خانواده اوروبوئیدی سخن می‌گویند، در آن سوی نیجر که نقشه‌های خانواده‌های زبانی آن را سمت اشتباه می‌نامند. همسایگان آنها ایدوما، ایگبو، ابیرا و نوپه‌اند که هیچ‌کدام خویشاوند نزدیک آنان نیستند، در حالی که خود زبان ایگالا به شاخه کوچکی از زبان‌های بنوئه-کنگو تعلق دارد که همراه با یوروبا و ایتسکیری است و رود و فاصله زمانی بسیار طولانی آن را از سرزمین یوروبا جدا کرده است. گویندگان یوروبا می‌توانند بخش‌هایی از ایگالا را بگیرند بی‌آنکه آن را دنبال کنند. سرزمین اصلی گوشه‌ای از کشور در شرق نیجر و جنوب بنوئه است که بیشتر آن در ایالت امروزی کوگی قرار دارد و از دشت سیلابی ایباجی، جایی که سیلاب سالانه برنج و ماهی بر جای می‌گذارد، تا زمین‌های کشاورزی خشک‌تر اطراف آنکپا و دکینا امتداد دارد، جایی که یام محصولی است که کشاورز جدی با آن سنجیده می‌شود. پایتخت قدیمی ایداه بر کرانه شرقی رود است. پادشاهی متمرکز در آنجا یکی از قدرت‌های واقعی میانه نیجر بود و حاکم آن، که لقب آتاه به معنای پدر را دارد، هنوز توسط ملای ایگالا، یعنی نه قبیله‌ای که پادشاه‌سازند، در ایداه به سلطنت می‌نشیند؛ این قبایل نگهبان مزارهای زمین‌اند و عمداً از خاندان‌های سلطنتی نیستند.

روایت‌های ایگالاها درباره آغاز خود به سرزمین جوکون، سرزمین یوروبا و بنین اشاره می‌کنند و هیچ روایتی تاکنون در این بحث پیروز نشده است. آنچه شکی در آن نیست این است که آنان در آغاز سده شانزدهم میلادی آنقدر نیرومند بودند که با بنین بجنگند، جنگی که بنین آن را همان‌قدر روشن به یاد دارد که ایداه به یاد دارد، و اینکه وقتی هیئت نیجر بریتانیا در ۱۸۴۱ برای مزرعه نمونه‌اش زمینی در محل تلاقی رودخانه‌ها خواست، این آتاه بود که آن را واگذار کرد. اداره استعماری بعدها ایگالاها را به شمال نیجریه ملحق کرد، تصمیمی که هنوز نحوه سخن گفتن سیاستمداران ایگالا از ابوجا و از ایالت کوگی را شکل می‌دهد، جایی که آنان بزرگ‌ترین گروه‌اند. امروزه بیشتر ایگالاها مسیحی‌اند، با اقلیتی مسلمان و استوار، و هیچ‌کدام جای لایه کهن‌تر را نگرفته‌اند: اوجو در بالا، آنه زمین در پایین، و ابیگوو، یعنی نیاکانی که به سوگندها، دزدی و زنا توجه ویژه دارند و گفته می‌شود که آرام و نه فوراً مجازات می‌کنند. جشنواره اوچو در ایداه هنوز کشور را به دربار آتاه می‌کشاند. اما نشانه‌ای که هر کسی در نیجریه می‌شناسد پارچه است: اودودو، قرمز تیره، رنگ پادشاهی ایگالا و، در هر گردهمایی، حضور ایگالاها.

فنوتیپ‌های معمول: ایگالا

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ظاهری غرب آفریقایی دارد، با رنگ پوست از قهوه‌ای متوسط تا بسیار تیره، موی فشرده و مجعد، و قد عموماً متوسط تا بلند. زخم‌های تزئینی صورت که در کودکی ایجاد می‌شد زمانی نشانه‌ی هویت رایج بود و امروزه در میان جوانان کمیاب است. لباس مشخصه‌ی آن اودودو است، پارچه‌ای بافته‌شده به رنگ قرمز تیره که مردان به‌صورت دامن‌پیچ همراه با کلاه هم‌جنس می‌پوشند و زنان به‌صورت دامن‌پیچ و بلوز؛ بزرگان و دربار آتا منجوق‌دوزی، عصا و ردای قرمز سنگین‌تر به آن می‌افزایند. لباس روزمره‌ی معمولی، لباس استاندارد نیجریه‌ای است و پارچه‌ی قرمز برای جشن‌ها، مراسم و مناسبت‌های سیاسی کنار گذاشته می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره ایگالا

ایگالا به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی ایگالا ایگالا (یوروبویی، شاخهٔ ولتا-نیجر از نیجر-کنگو)، نزدیک‌ترین به یوروبا و ایتسکیری است.

ایگالا پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان ایگالا عمدتاً مسیحی با اقلیت مسلمان چشمگیر؛ آیین سنتی با محوریت Ojo، خدای زمین Ane و ibegwu نیاکانی در کنار هر دو ادامه دارد است.