اروتیک هررو

هرِرو مردمی بانتوزبان‌اند که در ساواناهای خشک و نیمه‌بیابان‌های گسترده در مرکز و شمال نامیبیا و جنوب آنگولا زندگی می‌کنند و به حکم میراث فرهنگی ژرفشان گاودارند، حتی آنجا که زندگی مدرن بسیاری از آنان را به شهرها کشانده است. زبانشان، اوتجیهریرو، در خوشهٔ بانتوی جنوب‌غربی جای دارد و به گویش‌های هیمبا و امباندرو نزدیک‌تر است تا به گویش‌های اوامبو در شمال دورتر. پیوند میان شاخه‌ها واقعی است نه استعاری: اوواهیمبا در کوننه و اوواامباندرو در شرق نامیبیا و بوتسوانا نه چندان مردمانی جدا، بلکه هرِروهایی هستند که در سدهٔ نوزدهم راه‌های متفاوتی رفتند.

آنچه هرِرو را در چشم بیگانگان متمایز می‌کند اغلب پوشاک است: پیراهن بلند به سبک ویکتوریایی و سربند شاخ‌مانند، یعنی ohorokova، که زنان متأهل در بخش بزرگی از سرزمین هرِرو به‌عنوان پوشش روزمره به تن دارند. ظاهرش یادگاری استعماری به نظر می‌رسد و از جهتی هم هست، چون فرم آن از همسران مبلّغان آلمانی در اواخر سدهٔ نوزدهم گرفته شده است. اما هرِرو آن را از آنِ خود کردند، بازسازی‌اش کردند و سربند را به پژواکی آگاهانه از شاخ گاو بدل کردند، حیوانی که در مرکز جهان اقتصادی و معنوی آنان قرار دارد. اکنون بی‌هیچ تردیدی از آنِ خودشان است. در مقابل، اوواهیمبا زیبایی‌شناسی کهن‌تر را نگه داشتند: پوست آغشته به اخرا، چرم، و آرایش موی پیچیده‌ای که سن، وضعیت زناشویی و تبار را در یک نگاه نشان می‌دهد.

زخم تاریخی تعیین‌کننده، نسل‌کشی سال‌های 1904 تا 1908 زیر فرماندهی استعماری آلمان است که در آن اکثریت جمعیت هرِرو کشته شدند یا به بیابان اوماهکه رانده شدند تا از تشنگی بمیرند. این تروما به معنای گذشتهٔ دور تاریخی نیست: ادعاهای زمین، سیاست غرامت و مراسم سالانهٔ Otjiserandu در اوکاهاندجا را شکل می‌دهد، جایی که نوادگان خاندان‌های سران با یونیفورم‌های قرمز، سبز و سفید رژه می‌روند که به هنگ‌هایی پیوند دارد که نیاکانشان در آن‌ها می‌جنگیدند. مسیحیت، که بیشتر لوتری است با حضوری اندک از کاتولیک‌ها و پنطیکاستی‌ها، در کنار آیین فعال پرستش نیاکان قرار دارد: آتش مقدس، okuruwo، که سرپرست خانه آن را به‌عنوان مجرای ارتباط با مردگان نگه می‌دارد، نه چندان به دست کلیسا کنار گذاشته شده، بلکه در آن درهم‌بافته شده است. گاو همچنان معیار جایگاه مرد است، حتی میان هرِروهایی که یک نسل است گله‌ای را نچرانده‌اند، و عضویت در طایفه، طایفهٔ پدرتباری oruzo و طایفهٔ مادرتباری eanda، هنوز بر ازدواج، ارث و تعهدات آیینی حاکم است.