اروتیک باسترها

نخستین چیزی که باید به آن پرداخت خود نام است، زیرا باسترها آن را برگزیدند و هر دعوتی برای کنار گذاشتنش را رد کردند. این نام از واژه هلندی bastaard گرفته شده و در آغاز توهینی بود که به فرزندان کشاورزان Cape Colony و زنان خوئیخوئی نسبت داده می‌شد، یعنی به کسانی که کاملاً به هیچ‌یک از دو جامعه‌ای که آنان را به وجود آورده بودند تعلق نداشتند. دیگران با همین نسب، وقتی مبلغان مذهبی فشار آوردند، نام‌های تازه‌ای پذیرفتند که شناخته‌شده‌ترین نمونه‌اش گریکوا است. اما باسترها نام خود را حفظ کردند و همچنان به کار می‌برند: در سربرگ نامه‌ها، در پرونده‌های دادگاه و در گفت‌وگوی روزمره. این نام بیشتر ادعایی برای منشأی مشخص است تا زخمی. این گروه در لبه شمالی مرز Cape Colony شکل گرفت، با بسته شدن مزارع شهرک‌نشینان در پشت سرش به شمال رانده شد، از Orange River گذشت، و در سال 1870 گروهی به رهبری Hermanus van Wyk در Rehoboth مستقر شد، جایی با چشمه‌های آب گرم قابل‌اعتماد در سرزمین خشک و مرتفع، نزدیک به 90 کیلومتری جنوب Windhoek. آنچه در بدو ورود انجام دادند بخشی است که شایسته دانستن است. در سال 1872 Vaderlike Wette را پذیرفتند، یعنی قوانین پدرانه: قانون اساسی کوتاه و مکتوبی که برای یک Kaptein برگزیده، یک Raad حاکم، و زمینی که به‌جای رئیس، به اشتراک در اختیار جامعه قرار دارد پیش‌بینی می‌کرد.

قرنی که پس از آن آمد عمدتاً نبردی برای حفظ آن ترتیب بود. معاهده حمایتی با آلمان در سال 1885 به خدمت در کنار نیروهای استعماری آلمان بدل شد و سپس به گسست انجامید. در ماه مه 1915 یک دسته کوماندوی باستر در Sam Khubis محاصره شد و انتظار نابودی داشت. اما آلمانی‌ها به‌جای آن عقب‌نشینی کردند، و این رهایی هر سال با زیارت به آن محل جشن گرفته می‌شود، مناسبتی که دست‌کم به همان اندازه مذهبی است که ملی. سپس دستگاه اداری آفریقای جنوبی باسترها را در مقوله‌های نژادی آپارتاید گنجاند و در دهه 1970 خودمختاری محدودی به Rehoboth اعطا کرد. استقلال در سال 1990 به ترتیب جداگانه پایان داد و دادگاه‌ها از بازگرداندن مالکیت جمعی بر Rehoboth Gebiet خودداری کردند، که همچنان شکایتی زنده است و هنوز بر سر آن بحث می‌شود. امروز باسترها ده‌ها هزار نفرند که بیشترشان در Rehoboth و مزارع اطراف آن متمرکزند و شمار زیادی در Windhoek زندگی می‌کنند. افریکانس زبان خانگی است و کلیساهای پروتستان اصلاح‌شده تقویم را تعیین می‌کنند: حضور در یکشنبه‌ها، مراسم تأیید ایمان، و تشییع جنازه‌هایی که کل شهر را گرد هم می‌آورد. Kaptein و Raad حتی در جاهایی که دولت هیچ جایگاهی به آن‌ها نمی‌دهد همچنان به‌عنوان مرجع اقتدار جامعه پابرجا هستند. نسب مرز مهمی است که در اینجا اهمیت دارد و با دقت ردیابی می‌شود.