زنی از باکوئنا، مرجع فنوتیپ

اروتیک باکوئنا

زبان

سوتوی جنوبی و تسوانا (سوتو-تسوانا، بانتو، نیجر-کنگو)

دین

عمدتاً مسیحی (کلیساهای کاتولیک، پروتستان و مستقل)، در کنار احترام به نیاکان (بالیمو، بادیمو)

درباره باکوئنا

Bakoena مردم تمساح‌اند. Kwena در زبان‌های سسوتو و سستوانا به معنای تمساح است، و این طایفه این جانور را به عنوان توتم خود دارد، نشانی که مردم سوتو-تسوانا مدت‌ها برای شناختن یکدیگر به کار برده‌اند. در تعبیر قدیمی وفاداری به طایفه، از فرد می‌پرسند به چه چیزی می‌رقصد، و یک Kwena پاسخ می‌دهد: تمساح. طبق عرف، این جانور محترم شمرده می‌شود و شکار نمی‌شود. این نشان جوامعی در لسوتو، بوتسوانا و آفریقای جنوبی را به هم پیوند می‌دهد. آنان به زبان‌های خویشاوند از شاخهٔ سوتو-تسوانا سخن می‌گویند، زیر نظر رؤسای جداگانه‌اند و زیر پرچم‌های گوناگون زندگی می‌کنند. کوئنا یکی از خطوط ارشد در شاخهٔ سوتو-تسوانا به شمار می‌آید. در بوتسوانا، روایت شفاهی می‌گوید که Bangwato و Bangwaketse از خاندان Kwena جدا شدند تا پادشاهی‌های خود را بنیان نهند. Bakwena که ماندند، ناحیهٔ Kweneng را در اختیار دارند و مقرشان Molepolole است. مشهورترین حاکم آنان Sechele I است که دیوید لیوینگستون در سال 1848 غسلش تعمید داد، و او تنها گرویده‌ای است که این مبلغ به خاطر آن شناخته می‌شود. Sechele بعدها به سبب ازدواج‌هایش با کلیسای مأموریت اختلاف پیدا کرد، اما بر پایهٔ شرایط خود به موعظه ادامه داد. در سال 1852 او در Dimawe در برابر دستهٔ نظامی بوئرها ایستاد.

در لسوتو، وزن طایفه سیاسی است. Moshoeshoe I در جنگ‌های آغاز سدهٔ نوزدهم، ملت باسوتو را از پناهندگان و فرمانروایی‌های فروپاشیده ساخت. او از Bamokoteli برخاست که شاخهٔ کوچک‌تری از Bakoena است، و فرزندانش هنوز بر تخت سلطنت‌اند. به همین دلیل تمساحی بر سپر نشان ملی لسوتو نشسته است. Moshoeshoe در سال 1833 از مبلغان پروتستان فرانسوی نیز استقبال کرد. مسیحیت، چه کاتولیک و چه پروتستان، اکنون بخش بزرگی از زندگی یکشنبه‌ها را در کوهستان‌ها و دشت‌های کم‌ارتفاع شکل می‌دهد. احترام به نیاکان، balimo در زبان سسوتو و badimo در زبان سستوانا، در کنار کلیساها ادامه دارد. این احترام در مراسم تشییع و عروسی‌ها دیده می‌شود، و در ذبح حیوانی برای گرامی‌داشت رویدادی خانوادگی. شاخه‌های Kwena همچنین در ایالت آزاد و شمال غربی آفریقای جنوبی، فرمانروایی‌های خاص خود را حفظ کرده‌اند. از جمله آنان Bakwena ba Mogopa هستند که جابه‌جایی‌شان از سرزمینشان به دست دولت آپارتاید در سال 1984 هنوز به یاد مانده است. امروز بیشتر Bakoena زندگی عادی روستایی و شهری دارند و نخست خود را باسوتو، باتسوانا یا آفریقای جنوبی می‌دانند. تمساح بیشتر در سرودهای طایفه و در تشخیص اینکه چه کسی با چه کسی خویشاوند است ظاهر می‌شود.

فنوتیپ‌های معمول: باکوئنا

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند دیگر مردمان سوتو-تسوانا، باکوئنا معمولاً پوستی قهوه‌ای متوسط تا تیره و موهای مشکی فرفری و فشرده دارد. پوشاک روزمره بیشتر مدرن است. در لسوتو، پتوی پشمی باسوتو که به‌صورت شال بر تن می‌شود و کلاه بافته‌شده مخروطی موکوروتلو همچنان رایج است، و زنان در عروسی‌ها و جشن‌ها لباس‌هایی از پارچه چاپی سشوشوا می‌پوشند. در بوتسوانا، لباس‌های نخی چاپی مشابهی به نام لتیسی در مراسم دیده می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره باکوئنا

باکوئنا به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی باکوئنا سوتوی جنوبی و تسوانا (سوتو-تسوانا، بانتو، نیجر-کنگو) است.

باکوئنا پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان باکوئنا عمدتاً مسیحی (کلیساهای کاتولیک، پروتستان و مستقل)، در کنار احترام به نیاکان (بالیمو، بادیمو) است.