اروتیک هبر گدیر

از یکی از ریش‌سفیدان هابار گیدیر بپرسید کیست و ممکن است پاسخ به‌صورت زنجیره‌ای از نام‌ها بیاید: از پدر به پدربزرگ و از آنجا در نسل‌ها به عقب تا هاویه، خانوادهٔ بزرگ قبیله‌ای مرکز و جنوب سومالی. این شجره‌نامهٔ خوانده‌شده، ابتیرسیمو، ستون فقرات این گروه است. هابار گیدیر یک ملت جدا یا جامعهٔ زبانی مستقل نیستند. آنها سومالی‌اند و گفتار، آیین و شعر را با همسایگان خود در میان می‌گذارند. آنچه آنان را متمایز می‌کند تبار است: تبار تعیین می‌کند چه کسی در نزاع کنار شماست و چه کسی هنگام ریخته شدن خون هزینه می‌پردازد. در درون هاویه، آنان به شاخهٔ هیراب تعلق دارند، در کنار ابگال و خویشاوندانشان.

سرزمین اصلی آنان دشت‌های خشک مرکزی در مودوگ و گالگودود است، سرزمین شتر و بز. این منطقه از نیمهٔ جنوبی گالکایو تا آدادو و دوساماریب در داخل کشور و تا هوبیو و هرارده‌ره بر ساحل اقیانوس هند ادامه دارد. بسیاری از خانواده‌های روستایی هنوز دام‌های خود را میان چراگاه فصل باران و چراگاه فصل خشکی جابه‌جا می‌کنند و شهرها بیشتر از تجارت دام زندگی می‌کنند. این قبیله به چهار تبار اصلی تقسیم می‌شود: سعد، صلیبان، ایر و سرور. هر یک ریش‌سفیدان و زمین خاص خود را دارند، و این تبارها در سیاست روزمره به اندازهٔ خود نام هابار گیدیر اهمیت دارند. این نام شامل واژهٔ هابار است، واژه‌ای کهن در زبان سومالی به معنای مادر یا بانوی خاندان، الگوی نام‌گذاری‌ای که چند قبیلهٔ دیگر نیز در آن شریک‌اند.

زبان سومالی زبانی کوشی است و با زبان‌های آفار و اورومو در خانوادهٔ آفروآسیایی پیوند دارد و کارکردهای گسترده‌ای دارد: قانون، شجره‌نامه‌های خانوادگی و تاریخ مدت‌ها در شعر گفتاری حفظ شده‌اند. دین، اسلام سنی مذهب شافعی است. این دین در زندگی روزمره از طریق نماز روزانه، روزه‌داری رمضان، آموزش قرآن به کودکان خردسال و احترام به طریقت‌های صوفی و اولیای محلی نمود دارد. اختلافات میان تبارها به‌طور سنتی بر اساس خیر، قانون عرفی که ریش‌سفیدان تدوین کرده‌اند، حل‌وفصل می‌شود. خون‌بها که ماگ نامیده می‌شود، نه توسط یک مرد به‌تنهایی، بلکه توسط کل گروه تباری او پرداخت می‌شود.

هابار گیدیر پس از فروپاشی دولت سومالی در سراسر جهان شناخته شدند. ژنرال محمد فرح عیدید، از تبار سعد، نیروهای کنگرهٔ متحد سومالی را رهبری کرد که در سال 1991 سیاد بره را از موگادیشو بیرون راندند. سپس با جناح رقیب هاویه به رهبری علی مهدی محمد بر سر کنترل شهر جنگید و در سال 1993 با نیروهای سازمان ملل متحد و آمریکا درگیر شد. عبدالقاسم صلاد حسن، که او نیز از هابار گیدیر است، دولت انتقالی ملی را که در سال 2000 تشکیل شد رهبری کرد. امروز مهم‌ترین زیستگاه منطقه‌ای این قبیله گالمودوگ است، یکی از ایالت‌های عضو فدرال که آن را با قبایل دیگر شریک است. گالکایو هنوز شهری تقسیم‌شده است، با محله‌های هابار گیدیر در جنوب و پونتلند که شمال را اداره می‌کند. مانند سایر سومالیایی‌ها، بسیاری از هابار گیدیر اکنون در خارج زندگی می‌کنند و پولی که به کشور می‌فرستند خانواده‌های روستایی و اقتصاد شهرها را سرپا نگه می‌دارد.