اروتیک اوگادن

اوگادن‌ها یک قبیلهٔ سومالیایی‌اند و در میان سومالیایی‌ها این ادعا دقیق است. عضویت از راه خط پدری منتقل می‌شود و نسب، یک نیا پس از نیای دیگر، از طریق خط آبسامه تا داراد بازگو می‌شود که بنیان‌گذار یکی از بزرگ‌ترین خانواده‌های قبیله‌ای سومالی است. این بازگویی کاربرد عملی دارد. به چوپان می‌گوید که حیواناتش می‌توانند از کدام چاه‌ها بنوشند، چه کسی در اختلاف از او حمایت می‌کند و چه کسی هنگام پرداخت خون‌بها کمک می‌کند. این قبیله آن‌قدر بزرگ است که یک منطقهٔ کامل نامش را دارد. اوگادن، پهنهٔ گرم بوته‌زار خاردار و رودخانه‌های فصلی، بخش بزرگی از منطقهٔ سومالی اتیوپی را تشکیل می‌دهد. تبارهای اوگادن همچنین جمعیت اصلی شهرستان گاریسای کنیا را تشکیل می‌دهند و در منطقهٔ جوبای پایین در سومالی حضوری گسترده دارند.

به زبان سومالی سخن می‌گویند، زبانی کوشی که با هر قبیلهٔ سومالیایی دیگر مشترک است. آنچه آنان را از همسایگانی چون اسحاق، مرهان یا هاویه جدا می‌کند، نسب‌شناسی و تاریخ سیاسی است، نه گفتار. تقریباً همه آنان مسلمان سنی مذهب شافعی‌اند. اوقات نماز، روزهٔ رمضان و آموزش قرآنی ریتم زندگی روزمره را تعیین می‌کنند. Xeer، قانون عرفی نانوشته‌ای که ریش‌سفیدان تدوین کرده‌اند، هنوز اختلافاتی را حل می‌کند که هرگز به دادگاه نمی‌رسند. در روستاها شتر هنوز معیار جایگاه خانواده است و گله‌ها با باران‌های gu و deyr جابه‌جا می‌شوند. شاخه‌های اصلی شامل محمد زبیر، اولیهان، ماکاهیل و باه گری‌اند. آن نام آخری یک عادت سومالیایی را نشان می‌دهد که دانستنش ارزش دارد: برخی تبارها به نام سوی مادری نامیده می‌شوند و این نام نسل‌های زنان مختلف یک مرد را از هم جدا می‌کند.

مرزهای جدید مدرن از میان مراتع اوگادن کشیده شدند. قرارداد 1897 میان بریتانیا و اتیوپی بخش عمدهٔ آن را در سوی اتیوپی باقی گذاشت، و واگذاری جوبالند از سوی بریتانیا به ایتالیا در 1925 خانواده‌ها را میان آنچه کنیا و سومالی شد تقسیم کرد. بسیاری از اوگادنی‌ها در مقاومت درویشی به رهبری محمد عبدالله حسن جنگیدند؛ شاعر و رهبر مذهبی‌ای که پدرش از این قبیله بود. حملهٔ سومالی به اتیوپی در 1977، که هنوز با نام جنگ اوگادن شناخته می‌شود، با شکست و سیل پناهندگان پایان یافت. جبههٔ آزادی‌بخش ملی اوگادن که در 1984 تأسیس شد، شورشی طولانی علیه دولت در آدیس آبابا به راه انداخت. حملهٔ آن در 2007 به محل اکتشاف نفت در ابولِه که شرکتی چینی آن را اداره می‌کرد، پاسخ نظامی سختی در سراسر منطقه به دنبال داشت. این جبهه در 2018 توافق صلح امضا کرد و به عنوان یک حزب سیاسی بازگشت. در جنوب سومالی، ایالت جوبالند از 2013 رئیسی از اوگادن دارد.