زنی از گویچین، مرجع فنوتیپ

اروتیک گویچین

زبان

گویچین (نا-دنه، آتاباسکی)

دین

باورهای سنتی؛ مسیحیت (انگلیکن)

درباره گویچین

Gwich'in (که با نام‌های Kutchin یا Loucheux نیز شناخته می‌شوند) مردمی از خانواده زبانی Na-Dene (Athabaskan) در غرب منطقه زیرقطبی هستند که در مجموعه‌ای از جوامع در سراسر داخل شمال‌شرقی آلاسکا در ایالات متحده و در شمال یوکان و قلمروهای شمال‌غربی در کانادا زندگی می‌کنند. آنان به زبان Gwich'in سخن می‌گویند، زبانی از خانواده Athabaskan، و شمارشان در هر دو کشور چند هزار نفر است.

جامعه و معیشت

مردم Gwich'in مردمی هستند که زندگی‌شان با کاریبو گره خورده است. زندگی فصلی آنان از دیرباز بر محور گله کاریبوی Porcupine می‌چرخید، که از مهاجرتش پیروی می‌کنند و به گوشت و پوست و شاخ آن وابسته‌اند، رابطه‌ای چنان محوری که مکان زایمان گله مقدس شمرده می‌شود. ماهیگیری سالمون و ماهی سفید، شکار موس و جانوران کوچک، و گردآوری توت‌ها، چرخه معیشت جنگل‌های شمالی سوزنی‌برگ و رودخانه‌های آن را کامل می‌کنند. مردم سنتاً در گروه‌های کوچک و کوچ‌نشین زندگی می‌کردند، با قایق‌های پارویی، کفش‌های برفی و سورتمه سفر می‌کردند و فصلی در اردوگاه‌های ماهیگیری و دیدارهای تجاری گرد هم می‌آمدند. شبکه‌های خویشاوندی و اشتراک، محصول را میان جامعه توزیع می‌کنند. از آنجا که گله Porcupine در غذا و هویت آنان چنین محوری است، مردم Gwich'in در سطح بین‌المللی به سبب کارزار طولانی‌شان برای حفاظت از مکان زایمان گله در دشت ساحلی پناهگاه ملی حیات وحش Arctic، که آن را جایگاهی مقدس می‌نامند که زندگی از آنجا آغاز می‌شود، شناخته شده‌اند.

ظاهر و آرایه‌ها

پوشاک سنتی Gwich'in از پوست کاریبو دوخته می‌شد: پیراهن تابستانی با لبه‌ای نوک‌تیز و متمایز در جلو و پشت، شلواری هم‌جنس با کفش‌های موکاسین متصل، و دستکش و کلاه برای زمستان. لباس‌ها نرم و دودی و با تزیینات فراوان می‌شدند، نخست با تیغ‌های رنگ‌شده خارپشت و صدف‌های دنتالیوم، و بعدها با مهره‌دوزی گل‌دار ظریفی که خیاطان Athabaskan به آن شهرت یافتند. نوارهای مهره‌دوزی‌شده، ریشه‌های آویزان و گردنبندهای صدفی طرح را کامل می‌کنند، و حاشیه‌های خز دور کلاه را در برابر سرما می‌گیرند. امروز مردم لباس مدرن می‌پوشند، و لباس‌های مهره‌دوزی‌شده از پوست کاریبو، کفش‌های موکاسین و جواهرات برای مراسم، هدیه‌دادن و افتخار فرهنگی ساخته می‌شوند.

فنوتیپ‌های معمول: گویچین

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

اندام باریک تا متوسط، پوست قهوه‌ای، موی مشکی و صاف، سازگار با آب‌وهوای سرد داخلی. لباس سنتی از پوست دوخته‌شده‌ی گوزن شمالی است: تونیک تابستانی با لبه‌ی نوک‌تیز و شلواری با موکاسین‌های متصل به آن، که به‌شکلی پرنقش با خاردوزی با خارهای رنگ‌شده‌ی جوجه‌تیغی و بعدها با گلدوزی ظریف گل‌دار با مهره‌های ریز، گردنبندهای صدف دنتالیوم و ریشه‌ها تزئین شده است. یقه‌های خز دور کلاه را قاب می‌گیرند و در زمستان دستکش‌های یک‌انگشتی و کلاه پوشیده می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره گویچین

گویچین به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی گویچین گویچین (نا-دنه، آتاباسکی) است.

گویچین پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان گویچین باورهای سنتی؛ مسیحیت (انگلیکن) است.