اروتیک گواله

قوم Guale مردمان بومی ساحل جورجیا بودند. از پیش از تماس با اروپاییان تا اوایل سده هجدهم، در قالب سرزمین‌های رئیس‌نشین میان جزایر دریای ساحلی و مرداب‌های جزر و مدی زندگی می‌کردند، و سپس جنگ، بیماری و یورش‌های برده‌گیری آنان را از هم پاشید. بازماندگانشان را جوامع پناهنده همسایه پذیرفتند، از جمله Yamasee. آنچه آنان را یک قوم می‌ساخت یک جهان ساحلی مشترک بود: شهرهایی که زیر فرمان رؤسای عالی‌رتبه یا micos به هم پیوسته بودند، زبانی مشترک، و شیوه زندگی‌ای که به همان اندازه از جزر و مد پیروی می‌کرد که از مزرعه ذرت.

شهرهای Guale در میانه و شمال ساحل جورجیا قرار داشتند، با مراکز اصلی روی جزیره‌های St. Catherines و Sapelo و پیرامون آنها. مردم ذرت می‌کاشتند، اما به صدف، ماهی، گوزن و آجیل نیز تکیه‌ی بسیار داشتند و بخشی از سال خانوارها برای جستجوی خوراک پراکنده می‌شدند. کشیش‌های اسپانیایی پیوسته از این بابت گله می‌کردند، زیرا جماعتی که ماه‌ها در مرداب‌ها ناپدید می‌شود تعلیم دادنش دشوار است. تنها شمار اندکی از واژه‌ها و نام‌های Guale باقی مانده است. زبان‌شناسان اغلب گمان می‌کنند زبان آنان از خانواده Muskogean بوده، همان خانواده‌ای که Creek را در بر می‌گیرد، اما شواهد برای اطمینان کافی نیست.

اسپانیا پس از تأسیس St. Augustine در سال 1565 Guale را یک استان تبلیغی کرد. یسوعیان نخست کوشیدند و سپس دست کشیدند، و فرقه فرانسیسکن‌ها جانشین آنان شد. در سال 1597 وارثی به نام Juanillo شورشی را رهبری کرد که پنج مبلغ مسیحی را کشت. یکی از کشیشان علناً او را به سبب داشتن بیش از یک همسر سرزنش کرده و کوشیده بود مانع رسیدنش به رهبری شود. اسپانیایی‌ها شهرها و انبارهای غلات Guale را سوزاندند تا رؤسا تسلیم شدند. ایستگاه‌های تبلیغی در آغاز سده هفدهم بازسازی شدند و Santa Catalina de Guale در جزیره St. Catherines مرکز این استان شد. از آنجا کارگران Guale به بیگاری برای مستعمره گماشته شدند.

پایان از شمال رسید. در سال 1680 یورشگران بومی متحد با مستعمره انگلیسی Charles Town به Santa Catalina تاختند. ایستگاه‌های تبلیغی به سوی جنوب و به جزیره Amelia عقب نشستند، و لشکرکشی James Moore در سال 1702 علیه فلوریدای اسپانیایی آنچه را باقی مانده بود ویران کرد. بازماندگان به St. Augustine و به Yamasee پراکنده شدند. آنچه امروز برجای مانده بیشتر باستان‌شناسی است. محوطه گمشده Santa Catalina در سال 1981 بازیافت شد. صدها گور زیر کف کلیسای آن قرار دارد که بسیاری از آنها با مهره‌های شیشه‌ای و مدال‌های مذهبی همراه است، و اکنون یکی از پرمطالعه‌ترین محوطه‌های تبلیغی در آمریکای شمالی است. اسکلت‌های گورستان‌های تبلیغی Guale نشان می‌دهد آن زندگی چه بهایی داشت: دندان‌های پوسیده و پیکرهایی فرسوده از کار سخت.