اروتیک کوکیل‌ها

مردم Coquille مردمی رودخانه‌ای‌اند. نام‌شان از رودخانه Coquille گرفته شده که از رشته‌کوه Coast Range در ایالت Oregon سرازیر می‌شود و در Bandon به اقیانوس آرام می‌ریزد. سرزمین مادری‌شان دره، مصب، مرداب‌های کم‌عمق و سواحل نزدیک آن رودخانه است. پیش از دهه 1850s، این دره دو جامعه را در خود جای داده بود که رودخانه‌ای مشترک داشتند اما زبانی مشترک نه. در پایین‌دست، Coquille پایین‌دست که روستاهایش از جمله Nasomah نزدیک دهانه رودخانه بود، به زبان Miluk سخن می‌گفت، زبانی از خانواده Coosan که پیوند نزدیکی با گویش همسایه‌شان در Coos Bay دارد. در بالادست، Coquille بالادست به زبانی آتاباسکایی سخن می‌گفت که با زبان Tututni در جنوب خویشاوند است. این زبان از خویشاوندان دور زبان Navajo و Apache و بسیاری از زبان‌های آلاسکا بود. ازدواج، تجارت و آیین، این دو گروه را به هم پیوند می‌داد و قبیله امروز تبار هر دو را در خود دارد.

زندگی از فصل‌های رودخانه پیروی می‌کرد: موسم ماهی سالمون و لمپری، صدف‌های کنار مدّ، کاماس و توت، گوزن‌های تپه‌ها، و خانه‌های چوبی تخته‌ای در جای روستاها. هجوم طلا در سواحل جنوبی ایالت Oregon در اوایل 1850s آن جهان را از هم گسست. معدن‌چیان و مهاجران سرازیر شدند، خشونت به دنبال آمد و پس از جنگ Rogue River بیشتر بازماندگان به شمال و به مناطق رزرو Siletz و Grand Ronde منتقل شدند. برخی راه بازگشت به دره را یافتند و در نسل‌های بعد پیوند خود با زمین را حفظ کردند.

در سده بیستم، دولت تقریباً کار را روی کاغذ تمام کرد. در سال 1954 کنگره به شناسایی فدرال ده‌ها قبیله غرب ایالت Oregon، از جمله Coquille، پایان داد و بدین ترتیب جایگاه حقوقی‌شان به‌عنوان یک ملت از میان رفت. فرزندان این قبایل سازمان یافتند و آن شناسایی را در سال 1989 بازپس گرفتند. از آن زمان، Coquille Indian Tribe که مقرّ آن در North Bend است، پایگاه سرزمینی خود را بازسازی کرده است. از جمله این‌ها جنگلی قبیله‌ای است که از زمین‌های جنگلی فدرال سابق ساخته شده و طبق همان استانداردهای زیست‌محیطی زمین‌های فدرال همسایه اداره می‌شود. این قبیله کسب‌وکارهایی هم دارد که کازینویی در ساحل Coos Bay محور آن است، و در سال 2008 نخستین قبیله کشور شد که ازدواج همجنس‌ها را به رسمیت شناخت.

زندگی مذهبی امروز بیشتر مسیحی است، در حالی که آیین‌های سنتی از طریق مراسم، بافتن سبد و کار بر روی زبان در حال بازگشت است. آخرین گویشوران روان زبان Miluk نسل‌ها پیش درگذشتند، بنابراین بخش بزرگی از آنچه اکنون آموزش داده می‌شود از یادداشت‌های میدانی‌ای می‌آید که با بزرگان گرفته شده، و هر عبارت بازیافته وزن واقعی دارد. حتی نام هم این بازپس‌گیری را منعکس می‌کند: شهر Coquille آن را ko-KEEL تلفظ می‌کند، در حالی که قبیله آن را Ko-Kwel می‌گوید و اغلب Ko-Kwel می‌نویسد.