اروتیک چک وونگ

چِق‌وونگ‌ها از کوچک‌ترین گروه‌های اورانگ‌آسلی مالزی هستند و شمارشان به‌جای هزارها، در صدها نفر است. زیستگاهشان سرزمین جنگلی پیرامون کوه بنوم در مرکز ایالت پهانگ است و بخش بزرگی از آن اکنون درون پناهگاه حیات وحش کراو قرار دارد. زبانشان نخستین وجه تمایز آنهاست. دولت مالزی آنان را در شمار سِنوی‌ها قرار می‌دهد، در کنار سِمای، تمیار و جاه‌هوت. با این حال زبان چِق‌وونگ به شاخه‌ی آسلیِ شمالیِ خانواده‌ی زبان‌های آسترو-آسیایی تعلق دارد، یعنی شاخه‌ی زبان‌های جاهای، باتک و دیگر مردمان سِمانگ که دورتر در شمال زندگی می‌کنند. همسایگان بلافصل آنان به زبان‌های آسلی دیگر یا مالایی سخن می‌گویند و این امر چِق‌وونگ را به جزیره‌ای زبانی کوچک بدل کرده است. بیشتر بزرگسالان نیز در تعامل با بازرگانان، مقامات و معلمان از مالایی استفاده می‌کنند.

آنان نسل‌ها با کشاورزی گردشی، شکار با لوله‌ی دمشی، ماهیگیری و گردآوری رَتان و دیگر فرآورده‌های جنگل برای داد و ستد با بیرون زندگی می‌کردند. طرح‌های اسکان مجدد، قطع درختان و محدودیت‌های پناهگاه از آن پس بیشتر خانواده‌ها را به روستاهای دائمی برده است. کار مزدی اکنون در کنار زمان گذراندن در جنگل قرار دارد، نه جایگزین آن.

چِق‌وونگ‌ها از راه کار میدانی سایین هاول شهرتی غیرمعمول در مردم‌شناسی یافتند؛ او از اواخر دهه‌ی 1970 میلادی زندگی در میان آنان را آغاز کرد. گزارش او جهانی را توصیف می‌کند که در آن انسان‌ها، جانوران، گیاهان و موجودات نامرئی یک نظم اخلاقی مشترک دارند که بیش از آنکه با آموزه حفظ شود، با قواعد حفظ می‌شود. مارو مردم را به تقسیم غذا ملزم می‌کند و تنها خوردن یا اندوختن خوراک خطر به بار می‌آورد. پونن نام بدبختی‌ای است که بر سر کسی فرود می‌آید که خواسته‌اش برآورده نشده است. رد درخواست یا رها کردن کسی در نیاز می‌تواند او را در معرض مار، ببر یا بیماری قرار دهد، پس رد کردن هیچ‌گاه امری کوچک نیست. ممنوعیت‌هایی که زیر عنوان تالایدن گرد آمده‌اند، ریشخند یا خندیدن به جانوران را منع می‌کنند، تخلفی که باور بر آن است طوفان‌های شدید و سیلاب به بار می‌آورد. هاول همچنین درباره‌ی خویشتن‌داری عاطفی آنان نوشت: خشم آشکار ناپسند شمرده می‌شود و احتیاط و خجالت پاسخ‌هایی معقول به جهانی پر از خطر به شمار می‌روند.

امروز این جماعت با فشارهایی روبه‌روست که بیشتر مردم اورانگ‌آسلی می‌شناسند: مالکیت نامطمئن زمین‌های نیاکانی، تبلیغ دینی از بیرون، و جوانانی که برای کار به شهرها کشیده می‌شوند. برخی از چِق‌وونگ‌ها اسلام یا مسیحیت را پذیرفته‌اند و برخی دیگر به باورهای کهن پایبندند. جنگل همچنان چشم‌اندازی است که قواعد، داستان‌ها و درک آنان از خویشتن در برابر آن شکل گرفته است.