اروتیک بوگیس-مالایی‌ها

بوگیس-مالایی‌ها نتیجه‌ی آن‌اند که یک قوم دریانورد در جنگی در میهن خود شکست بخورد و در چند جنگ در خارج پیروز شود. نیاکان آنان بوگیس‌هایی از شبه‌جزیره‌ی جنوب‌غربی سولاوسی بودند، بازرگان، ملوان و جنگجوی مزدور، که پس از آن‌که هلندی‌ها و متحدانشان در اواخر دهه‌ی 1660 ماکاسار را درهم شکستند، با شمار زیاد ترک دیار کردند. آنان در سراسر جهان مالایی پراکنده شدند و در اطراف تنگه‌ی ملاکا فقط ساکن نشدند. با خاندان‌های درباری وصلت کردند، مناصب گرفتند و در طی چند نسل به لحاظ زبان و قانون مالایی شدند، در حالی که خاطره‌ی روشنی از خاستگاه خانواده‌ی خود را نگه داشتند.

نقطه‌ی عطف در دهه‌ی 1720 رخ داد، زمانی که پنج برادر از اشراف لووو از یک مدعی تاج‌وتخت جوهور در برابر مدعی دیگر حمایت کردند. بهای آن‌ها یک منصب دائمی بود: یانگ دیپرتوان مودا از ریائو، کرسی یک فرمانروای فرعی که تا نزدیک دو قرن در اختیار مردانی از تبار بوگیس بود و زیر نظر یک سلطان مالایی، قدرت واقعی بر تجارت و جنگ داشت. از همان خانواده راجا لومو آمد که در سال 1766 به‌عنوان نخستین سلطان سلانگور منصوب شد و سلسله‌ی او هنوز بر آن تخت حکومت می‌کند. راجا های در سال 1784 در جنگ با هلندی‌ها نزدیک ملاکا جان باخت و در اندونزی به‌عنوان قهرمان ملی گرامی داشته می‌شود. نوه‌ی او راجا علی حاجی که در جزیره‌ی پنیانگات کار می‌کرد، کتاب Tuhfat al-Nafis را که وقایع‌نامه‌ی این روابط بوگیس و مالایی است به پایان رساند و آثار اولیه‌ای در دستور زبان مالایی نوشت. یکی از نوادگان مهاجران سولاوسی به تعیین معیار زبان مالایی کمک کرد.

امروزه بوگیس-مالایی‌ها بیشتر در جوهور، سلانگور، سنگاپور و جزایر ریائو زندگی می‌کنند، و جوامع مرتبط با آن‌ها در سواحل بورنئو. آنان مسلمانان سنی مذهب مکتب شافعی‌اند و در مالزی صرفاً مالایی به شمار می‌آیند، زیرا تعریف قانون اساسی بر اسلام، زبان مالایی و آداب مالایی تکیه دارد نه بر تبار. بیشتر آنان در خانه به زبان مالایی سخن می‌گویند. بوگیس، زبانی از جنوب سولاوسی که در خانواده‌ی آوسترونزی تنها از دور با مالایی خویشاوندی دارد، عمدتاً در میان مهاجران متأخرتر باقی مانده است، به‌ویژه در اطراف پونتیان و بنوت در ساحل غربی جوهور، جایی که خانواده‌ها در قرن نوزدهم و پس از آن به‌عنوان خرده‌مالکان نارگیل آمدند.

آنچه متمایز باقی مانده در نام‌ها، غذا و غرور نهفته است. عنوان احترامی Daeng هنوز در نام خانوادگی‌ها دیده می‌شود، و در سلانگور و ریائو عنوان راجا نشان‌دهنده‌ی تبار از فرمانروایان فرعی بوگیس است. Burasak، برنج پخته‌شده در شیر نارگیل و پیچیده در برگ موز، بر سفره‌های عید فطر در جوهور دیده می‌شود. سبک بوگیس کریس با دسته‌ی زاویه‌دار تیزش در سراسر شبه‌جزیره گسترش یافت. تبار هنوز وزن سیاسی دارد: خاندان‌های سلطنتی و بیش از یک نخست‌وزیر مالزی ادعای آن را کرده‌اند، و طعنه‌ی یک سیاستمدار درباره‌ی «دزدان دریایی بوگیس» در گردهمایی سال 2017 توبیخ علنی کاخ سلطنتی سلانگور را برانگیخت.