اروتیک بلا

Bella مردمی‌اند که بیش از آنکه بر پایه نیای مشترک شکل گرفته باشند، از یک نظم اجتماعی پدید آمده‌اند. نیاکانشان از جوامع کشاورز جنوب صحرا برمی‌خاستند. آنان را در یورش‌ها اسیر کردند یا از راه تجارت خریدند و به اردوگاه‌های توارگ به‌عنوان iklan جذب کردند، پایین‌ترین رتبه در سلسله‌مراتبی که از اشراف جنگجو تا وابستگان، تبارهای مذهبی و آهنگران امتداد داشت. در طول نسل‌ها زبان‌های اصلی خود را از دست دادند و به زبان Tamasheq و سایر زبان‌های توارگی روی آوردند. آنان از نظر فرهنگی تقریباً در همه چیز توارگ شدند، جز در رتبه. نام‌هایی که دیگران برای ایشان به کار می‌برند هنوز همین جایگاه را نشان می‌دهد: Bella در زبان سنگای، در زبان هوسا Buzu یا Bouzou، و نزد خود توارگ‌ها Ikelan، واژه‌ای که به سادگی به معنای بردگان است.

سرزمین آنان ساحل است در امتداد خم بزرگ رود نیجر و دشت‌های خشک پیرامون آن. این منطقه شامل مناطق تیمبوکتو، گائو و گورما در مالی، بیشتر غرب و مرکز نیجر، و استان اودالان در شمال بورکینافاسو می‌شود. برای قرن‌ها کارهای تعیین‌شده‌شان شکل زندگی روزمره را تعیین می‌کرد: چراندن شتران، بزها و گاوهای اشراف، آوردن آب، کوبیدن ارزن، و برپا کردن و برچیدن چادرها. بسیاری در اردوگاه‌های ویژه خود زندگی می‌کردند که از طریق تعهد به یک خاندان اشرافی به آن وابسته بودند. آنان نیز مانند توارگ‌ها به‌طور کلی مسلمانان سنی‌اند و نماز، روزه و تقویم مذهبی در روزهای عادی جریان دارند.

حکومت استعماری فرانسه در آغاز قرن بیستم رسماً بردگی را لغو کرد، اما بیشتر این روابط را دست‌نخورده باقی گذاشت، زیرا دولت از طریق رؤسای توارگ اداره می‌شد. خشکسالی بیش از هر عامل دیگری این نظام را از هم پاشید. خشکسالی‌های ساحل در دهه‌های 1970s و 1980s گله‌هایی را که خدمتکاران را به اربابانشان پیوند می‌داد نابود کرد. شمار زیادی از Bella به تیمبوکتو، گائو، نیامی و باماکو کوچ کردند، جایی که هیزم فروختند، آب حمل کردند، در ساختمان‌سازی کار کردند و تجارت کردند. آزادی در عمل به‌طور ناهموار به دست آمده است. نیجر تنها در سال 2003 بردگی را جرم اعلام کرد. گروه‌های ضدبردگی مانند Timidria در نیجر و Temedt در مالی همچنان خانواده‌هایی را که در وابستگی موروثی نگه داشته می‌شوند و افرادی از تبار بردگان را که از ازدواج با تبارهای آزاد منع شده‌اند مستند می‌کنند.

شورش 2012 و اشغال جهادی شمال مالی، خطوط کهن را دوباره آشکار کرد و بسیاری از Bella به جنوب گریختند. امروز پرسش هویت از درون مورد بحث است. برخی هر برچسب بردگی را رد می‌کنند و خود را به سادگی Kel Tamasheq می‌نامند: به زبان سخن می‌گویند، آداب را حفظ می‌کنند و با هر معیار منصفانه‌ای توارگ به شمار می‌آیند. دیگران نام Bella را نگه می‌دارند و بی‌هیچ عذرخواهی به کار می‌برند، به‌عنوان نام قومی که به‌مثابه مال شمرده می‌شد و از آن شمارش جان به در برد.