اروتیک باروولی

Baruuli مردم منطقه Buruuli هستند، ناحیه‌ای از علفزارهای خشک، جنگل‌های کم‌تراکم و باتلاق‌های پاپیروس در مرکز اوگاندا که تا کرانه‌های دریاچه Kyoga به سمت شمال امتداد دارد. در بیشتر یک قرن گذشته، نقشه‌ها و پرونده‌های دولتی آنان را زیر نام بوگاندا ثبت کرده‌اند. اما اگر از خود Baruuli بپرسید، معمولاً پاسخی متفاوت می‌شنوید: آنان ملتی مستقل با زبان، تبارها و رهبر فرهنگی خاص خود هستند، یعنی Isabaruuli.

این ادعا از جایگاه سرزمین Buruuli برمی‌خیزد. این منطقه مرز میان پادشاهی‌های Bunyoro-Kitara و Buganda بود و Baruuli پیوندهای دیرینه خود را با بونیورو می‌دانند. در دهه ۱۸۹۰ میلادی، نیروهای بریتانیایی و متحدان Ganda آنان قدرت پادشاه نیورو، Kabalega، را درهم شکستند. Buruuli در درون بوگاندا قرار گرفت و در تمام دوران استعمار به عنوان یکی از شهرستان‌های آن اداره می‌شد. همه‌پرسی سال ۱۹۶۴ درباره «شهرستان‌های از دست‌رفته» دو شهرستان را به بونیورو بازگرداند و Buruuli یکی از آن‌ها نبود. اکنون بیشتر شهرستان قدیمی بخشی از ناحیه Nakasongola است. میزان نمایندگی پادشاهی بوگاندا از Baruuli هنوز پرسشی باز است و گاه بحثی داغ.

زبان آنان، Ruruuli، یکی از زبان‌های بانتوی گروه زبان‌های دریاچه‌های بزرگ است. این زبان به Lunyala، زبان Banyala در Kayunga همسایه، چنان نزدیک است که زبان‌شناسان معمولاً این دو را یک زبان به نام Ruruuli-Lunyala به شمار می‌آورند. این زبان شباهت زیادی هم به Runyoro و هم به Luganda دارد. نسل‌هایی از مدارس، کلیساها و دستگاه‌های محلی که به زبان Luganda کار می‌کنند، بسیاری از گویشوران، به‌ویژه جوانان، را به سوی زبان بزرگ‌تر کشیده‌اند.

Buruuli در کمربند دامداری اوگاندا قرار دارد. زندگی روزمره ترکیبی از دامداری و کشاورزی کوچک است، به‌علاوه ماهیگیری در امتداد ساحل دریاچه. زغال‌پزی به منبع درآمد اصلی و در عین حال نگرانی بزرگی تبدیل شده، چون جنگل‌ها در سراسر ناحیه در حال تنک شدن‌اند. بیشتر Baruuli مسیحی هستند، چه انگلیکن و چه کاتولیک، و اقلیتی مسلمان نیز وجود دارد. زندگی کلیسایی همراه با عضویت در تبار ادامه دارد، که هنوز در امور خانواده و ازدواج اهمیت دارد. دفتر Isabaruuli این هویت را در مراسم و در تلاش طولانی برای به رسمیت شناختن آنان به عنوان ملتی جدا از بوگاندا، چهره‌ای عمومی می‌بخشد.