اروتیک بالاندا بور

بالاندا بور به زبان لوئو سخن می‌گویند، اما بسیار دور از بیشتر متکلمان دیگر زبان‌های لوئو زندگی می‌کنند. زادگاه آنان سرزمین کشاورزی جنگلی اطراف واو در بحر الغزال غربی، در سودان جنوبی است. نزدیک‌ترین همسایگانشان، و اغلب خویشاوندان سببی‌شان، بالاندا بویری هستند که زبانشان به خانواده اوبانگی تعلق دارد که با زبان‌های لوئو بی‌ارتباط است. بیرونی‌ها هر دو گروه را بالاندا می‌نامند و واژه دوم آن‌ها را از هم متمایز می‌کند. بور هیچ ارتباطی با دینکای بور یا شهر بور ندارند که هر دو در شرق و دور از آنجا قرار دارند.

زبان آنان که معمولاً «بالاندا بور» نوشته می‌شود، در گروه لوئوی شمالی از شاخه نیلوتی غربی قرار دارد، همان گروهی که شیلوک و آنواک به آن تعلق دارند. نزدیک‌ترین خویشاوندانش در بحر الغزال، لوو است که جور چول به آن سخن می‌گویند، و توری. سنت‌های مهاجرت لوئو از شاخه‌ای حکایت دارد که از جنبش اصلی در امتداد نیل به سمت غرب جدا شد و بور معمولاً بر همان مسیر قرار داده می‌شوند. آنچه پس از آن آمد، تماس طولانی با همسایگان بود نه فتح. بسیاری از بور زبان بویری را هم می‌دانند و این موضوع بر زبان کوچک‌تر لوئو فشار آورده است. مردم در بازارهای واو به عربی جوبا داد و ستد می‌کنند و در مدرسه انگلیسی یاد می‌گیرند.

بور کشاورز هستند، نه گله‌دار. مگس تسه‌تسه در جنگل‌های سنگ‌آهن از دیرباز نگهداری گله‌های بزرگ را ناممکن کرده، از این رو سال کشاورزی بر محور سورگوم، کاساوا، بادام زمینی و کنجد می‌گذرد و شکار و گردآوری خوراک در کنار آن جای خود را دارند. مسیحیت، که بیشترش کاتولیک است، از زمانی که هیئت‌های مبلغان در قرن بیستم از واو گسترش یافتند، دین اصلی بوده و کلیسا نقطه ثابت هفته است. آیین‌های کهن‌تر به‌کلی از میان نرفته‌اند.

تاریخ اینجا سخت بوده است. در قرن نوزدهم، تاجران برده و عاج که از اردوگاه‌های مستحکم کار می‌کردند، در سراسر بحر الغزال یورش بردند و جوامع کوچک کشاورزی مانند بور تلفات سنگینی دیدند. هر دو جنگ داخلی سودان به منطقه رسید و درگیری‌ها در واو و اطرافش در سال 2016 بسیاری از مردم روستاهای اطراف را به اردوگاه‌های آوارگان در شهر راند. شمار بور اندک است. زبان، داستان مهاجرت و پیوندهای دیرینشان با همسایگان اوبانگی‌زبانشان، آن‌ها را مردمی متمایز نگه می‌دارد.