اروتیک هاویه

هاویه جایی نیست، بلکه خط تبار است. مانند هر خانواده‌ی قبیله‌ای سومالیایی، هاویه با تبارشناسی پدری به هم پیوسته است نه با مرزها: کودک هاویه ابتیرسیمو را یاد می‌گیرد، یعنی بازگویی نیاکان پدری، و می‌تواند این زنجیره را از طریق هاویه تا ایریر و تا سمالی پیش ببرد. این زنجیره گذرنامه است. به دیگر سومالیایی‌ها نشان می‌دهد که شما به کدام گروه پرداخت‌کننده‌ی دیه تعلق دارید، بدهی‌های خونی کدام‌یک را کمک می‌کنید تسویه کنید، و چه کسی موظف است به تسویه‌ی بدهی شما کمک کند. سرزمینی که هاویه در واقع در آن زندگی می‌کند در میانه‌ی سومالی گسترده است: مراتع هیران و گالگودود، دره‌ی شبیله از بلدوین و جوهر، ساحل بنادیر و خود موگادیشو، با شاخه‌های آجوران و دگودیا که به سوی غرب تا منطقه‌ی سومالی اتیوپی و شمال‌شرق کنیا امتداد دارند. بزرگ‌ترین گروه‌بندی، کنفدراسیون هیراب است که آبگال، هبر گیدیر و دودوبله را در بر می‌گیرد، در کنار هوادله، مورسده، گالجسل و دیگران.

آنان در سند مکتوب زود پدیدار می‌شوند: جغرافی‌دان اندلسی ابن سعید مغربی آنان را در سده‌ی سیزدهم نزدیک مرکا جای داد، که یکی از کهن‌ترین منابعی است که می‌توان برای هر قبیله‌ی سومالیایی تاریخ دقیق داد. از تبار گارین هاویه، سلطنت آجوران برآمد که دره‌ی شبیله و بخش‌هایی از ساحل اقیانوس هند را برای چندین سده در اختیار داشت و بیش از همه به خاطر آب‌رسانی‌اش به یاد می‌شود: چاه‌های سنگی، آب‌انبارها و کانال‌های آبیاری که برخی هنوز پابرجایند. کنترل چاه‌ها به باج‌گیری تبدیل شد، شورش‌ها سلطنت را از هم گسست و امامت هیراب در حومه‌ی موگادیشو جای آن را گرفت. در سده‌ی بیستم، مردان هاویه در مرکز ناسیونالیسم سومالیایی قرار گرفتند و سپس در مرکز فروپاشی آن. عدن عبدالله عثمان دار نخستین رئیس‌جمهور سومالی مستقل بود؛ کنگره‌ی متحد سومالی که در سال ۱۹۹۱ سیاد باره را بیرون راند، سپس بر پایه‌ی خطوط ابگال و هبر گیدیر دو پاره شد و موگادیشو را به خط مقدم جنگ بدل کرد. دین، اسلام سنی مذهب شافعی است، با طریقه‌ی قادریه که از دیرباز در ساحل بنادیر ریشه داشته است، و شریعت دینی در کنار هیر، قانون عرفی نانوشته‌ای که در شیر، یعنی مجمع باز مردان بالغ، بحث و بررسی می‌شود، کار می‌کند؛ این مجمع تا رسیدن به اجماع یا خستگی کامل ادامه می‌یابد. معیشت امروز میان پرورش شتر و گاو در دشت‌های مرکزی، کشاورزی در کنار شبیله، تجارت در موگادیشو و حواله‌هایی که از ایستلی، لندن و مینیاپولیس به خانه فرستاده می‌شود، تقسیم شده است.