اروتیک اورتابله

اورتابل یک عشیرهٔ سومالیایی است و در شاخ آفریقا این عنوان بیان دقیقی از هویت است و نه برچسبی سست. سومالیایی‌ها یکدیگر را بر پایهٔ تبارشناسی پدرتباری طبقه‌بندی می‌کنند، یعنی زنجیره‌ای از نیاکان مرد که کودکان یاد می‌گیرند نام‌هایشان را حفظ و تکرار کنند، و اورتابل نسب خود را به دارود، بنیانگذار یکی از بزرگ‌ترین خانواده‌های عشیره‌ای سومالی، می‌رسانند. در درون این خانواده، آنان شاخهٔ نسبتاً کوچکی هستند در کنار خویشاوندان بسیار بزرگ‌ترِ دارود، مانند اوگادن، مارهان و عشایر هارتی. در نظامی که شمار افراد به دسترسی به چراگاه، وزن سیاسی و امنیت جسمی ترجمه می‌شود، جایگاه یک عشیرهٔ کوچک‌تر تا حد زیادی بر پیمان‌ها، ازدواج‌ها و توافق‌هایی تکیه دارد که بزرگان آن میانجی‌گری می‌کنند. مردم این عشیره در شاخ آفریقا زندگی می‌کنند، سرزمین‌هایی که مسکن سومالیایی‌هاست و تقسیم دوران استعمار آن را میان آنچه امروز سومالی، اتیوپی، جیبوتی و کنیا نامیده می‌شوند تقسیم کرد. و مانند دیگر سومالیایی‌ها، خویشاوندانی در سراسر دیاسپورا دارند که پس از فروپاشی دولت سومالی در 1991 شکل گرفت.

زبانشان سومالی است، زبانی کوشی از خانوادهٔ آفروآسیایی که در شاخهٔ خود با عفار و اورومو مشترک است، و سنت نیرومندی از شعر شفاهی دارد که در آن یک بیت خوب‌ساخته می‌تواند دعوایی را فیصله دهد یا آغازگر آن باشد. دین، اسلام سنی بر مذهب شافعی است که از طریق نمازهای پنج‌گانه، روزهٔ رمضان و dugsi در روز جاری می‌شود، یعنی مکتب قرآن که کودکان در آن از سنین کم به حفظ آیات می‌پردازند. طریقت‌های صوفی همچون قادریه مدت‌هاست که عبادت را در سراسر سرزمین سومالی شکل داده‌اند، از جمله زیارت مقبره‌های اولیای محلی، هرچند جریان‌های اصلاح‌طلب در دهه‌های اخیر در برابر این رسوم ایستاده‌اند. در کنار شریعت، xeer قرار دارد، حقوق عرفی که میان عشایر توافق شده است. بر پایهٔ آن، غرامت قتل یا جراحت که mag یا دیه نامیده می‌شود، به‌صورت جمعی توسط گروهی از مردان خویشاوند پرداخت و دریافت می‌شود، بنابراین خطایی که یک عضو مرتکب شود به کار کل تبار بدل می‌شود، و سازش توسط بزرگان مذاکره می‌شود که اغلب زیر سایهٔ درختی می‌نشینند. خون‌بهای جان یک مرد سنتاً صد شتر برآورد می‌شد و زندگی شبانی که بر محور شتر، بز و گوسفند بنا شده است، حتی برای خانواده‌هایی که مدت‌ها در شهرها ساکن شده‌اند همچنان مرجع فرهنگی باقی است.