اروتیک آندی‌ها

آندی‌ها قومی از اقوام شمال‌شرقی قفقاز هستند که در ارتفاعات غربی داغستان در فدراسیون روسیه زندگی می‌کنند و بیشتر در ناحیه بوتلیخسکی، پیرامون روستاهای آندی، گونخا، ریکوانی و مونیب سکونت دارند. آنان به زبان آندی سخن می‌گویند که از شاخه آوار-آندیک خانواده شمال‌شرقی قفقاز است، زبانی که عمدتاً فاقد خط نوشتاری است و در کنار آواری و روسی به کار می‌رود. آندی‌ها که مدت‌ها از نظر اداری با آوارها گروه‌بندی می‌شدند، یکی از چند قوم کوچک آندیک منطقه‌اند و شمارشان به ده‌ها هزار نفر می‌رسد.

جامعه و معیشت

آندی‌ها مسلمانان سنی‌مذهب شافعی هستند، اسلام در طول قرن‌ها در این منطقه استقرار یافته و بر روی قوانین عرفی کهن (عادات) قرار گرفته است. اقتصاد سنتی آنان ترکیبی است از کشاورزی پلکانی در دامنه‌های شیب‌دار دره‌ها و دامداری کوچ‌نشین گوسفند و گاو. آندی‌ها از دیرباز در سراسر داغستان به تولید نمدهای ضخیم (بورکا) شهرت داشتند، یعنی شنل سنگین چوپانی که در سراسر قفقاز پوشیده می‌شود. جامعه بر پایه گروه‌های خویشاوندی پدرتبار، جماعت روستایی (جماعت) و قواعد قوی مهمان‌نوازی و افتخار استوار است. آواری نقش زبان ارتباطی منطقه‌ای گسترده‌تر و آموزش دینی را ایفا می‌کند. روستاهای آندی با خانه‌های سنگی با سقف تخت، فشرده بر دامنه کوهستان ساخته شده‌اند و آندی‌ها، مانند همسایگان آوارشان، در مقاومت طولانی قرن نوزدهم در برابر گسترش روسیه در شرق قفقاز شرکت کردند. زبان کوچک آندی که فاقد خط است و بیشتر در خانه به کار می‌رود، امروز در کنار آواری و روسی حفظ می‌شود.

ظاهر و آرایش

آندی‌ها از نظر تیپ جسمانی با مردم مرتفعات شرق قفقاز مشترک‌اند: پوستی از روشن تا زیتونی، موی قهوه‌ای تیره یا سیاه، اغلب با ابروهای پرپشت و ویژگی‌های بینی عقابی. لباس سنتی مردان چرکسکا (کت چرکسی) با جیب‌های فشنگ‌دان است که با کلاه بلند پاپاخا از پوست گوسفند یا پشم، خنجر کمربندی (کیندژال) و بورکای نمدی متمایز آندی روی شانه‌ها پوشیده می‌شود. زنان لباس‌های بلند با روسری مشخصه‌ای به نام چوختا می‌پوشند و زیورآلات نقره، سکه و نقش‌های گلدوزی‌شده نشان‌دهنده وضعیت تأهل است.