زنی از تات‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک تات‌ها

زبان

تاتی (ایرانی جنوب‌غربی، هندواروپایی)، بسیار نزدیک به فارسی؛ تقریباً همه گویشوران آذربایجانی نیز صحبت می‌کنند

دین

عمدتاً اسلام شیعه با اقلیت سنی؛ از نظر تاریخی همچنین جامعه‌ی کوچک مسیحی ارمنی که تاتی سخن می‌گفت

منطقه

غرب آسیا

درباره تات‌ها

قرن‌ها، نام تات نامی بود که مردم دیگر به آنان می‌دادند. گویشوران ترک‌زبان این نام را به جمعیت‌های یکجانشین و فارسی‌زبانی می‌دادند که در میانشان زندگی می‌کردند، و یک ضرب‌المثل ترکی از سده یازدهم این رابطه را خلاصه می‌کند: ترکی بدون تات وجود ندارد، همان‌طور که کلاهی بدون سر نیست. در قفقاز شرقی این نام به معنای جوامع فارسی‌زبانی شد که میان ساحل دریای خزر و پای‌کوه‌های قفقاز بزرگ پراکنده‌اند، و آنان هنوز این نام را دارند. بیشتر مورخان ریشه ایشان را به مهاجرنشینان و جوامع پادگانی می‌رسانند که امپراتوری ساسانی در این گذرگاه مستقر کرد. همین امپراتوری گذرگاه دربند را مستحکم کرد. امروزه تات‌ها عمدتاً در شمال‌شرق آذربایجان، در شبه‌جزیره آبشرون پیرامون باکو، و در شهرستان‌های قوبا، خچماز، شابران، سیازن، شماخی و اسماعیلی زندگی می‌کنند. جامعه کوچک‌تری در جنوب داغستان زندگی می‌کند.

زبان آنان که تات نیز نامیده می‌شود به شاخه جنوب‌غربی زبان‌های ایرانی تعلق دارد. از این رو خویشاوند نزدیک فارسی است. با وجود شباهت نام، با گویش‌های تاتی شمال‌غرب ایران خویشاوندی نزدیکی ندارد. در آذربایجان جزیره‌ای از گفتار ایرانی است که در میان ترکی احاطه شده است. تقریباً هر گویشوری دوزبانه است و در صد سال گذشته بسیاری از خانواده‌ها تات را به نفع آذربایجانی کنار گذاشته‌اند. شمار رسمی گویشوران امروزه چند ده هزار نفر است، در حالی که افراد بسیار بیشتری پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان به تات سخن می‌گفتند. این زبان در خطر است. بیشترین پایداری را در روستاهای کوهستانی مانند لاهیج در اسماعیلی دارد، روستایی با کوچه‌های سنگ‌فرش که کارگاه‌های مس نسل‌ها دیگ، سینی و کوزه ساخته‌اند.

بیشتر تات‌ها مسلمانند، عمدتاً شیعه با اقلیتی سنی. تقویم دینی آنان همان ریتمی را دنبال می‌کند که همسایگان آذربایجانی‌شان: روزه رمضان و عزاداری محرم، به‌علاوه آتش‌افروزی‌های بهاری نوروز. این زبان از مرزهای دینی نیز عبور کرده است. گروه کوچکی از تات‌های مسیحی ارمنی تا اواخر دوران شوروی که درگیری‌ها ایشان را به ترک منطقه واداشت، در شمار اندکی از روستاها زندگی می‌کردند. یهودیان کوهی آذربایجان و داغستان به یهودی‌تاتی سخن می‌گویند، زبانی بسیار خویشاوند، و مقامات شوروی گاهی آنان را با عنوان یهودیان تات ثبت می‌کردند، برچسبی که بیشتر یهودیان کوهی آن را رد می‌کردند. این دو قوم دستور زبان و واژگان مشترک دارند، نه هویت مشترک.

فنوتیپ‌های معمول: تات‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

تات‌ها بسیار شبیه همسایگان آذربایجانی و دیگر ساکنان شرق قفقاز هستند، با پوستی از روشن تا زیتونی، موی قهوه‌ای تیره یا سیاه، عمدتاً چشمان تیره و قد متوسط. لباس روزمره آنان مدرن است و با لباس جمعیت اطراف همخوانی دارد، و زنان روستایی مسن اغلب روسری می‌پوشند. لباس سنتی که امروزه بیشتر در عروسی‌ها و اجراهای فولکلور دیده می‌شود، از سبک‌های منطقه‌ای قفقازی پیروی می‌کند: کت‌های تنگ و کلاه‌های بلند پوست گوسفند برای مردان، و پیراهن‌های بلند و چندلایه و روسری‌های ابریشمی برای زنان.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره تات‌ها

تات‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی تات‌ها تاتی (ایرانی جنوب‌غربی، هندواروپایی)، بسیار نزدیک به فارسی؛ تقریباً همه گویشوران آذربایجانی نیز صحبت می‌کنند است.

تات‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان تات‌ها عمدتاً اسلام شیعه با اقلیت سنی؛ از نظر تاریخی همچنین جامعه‌ی کوچک مسیحی ارمنی که تاتی سخن می‌گفت است.