اروتیک زارامو

زارامو مردمی‌اند که زمین‌های کشاورزی‌شان به دار السلام تبدیل شد. وقتی سلطان زنگبار در دهه 1860 یک شهر بندری تازه را در روستای ماهیگیری میزیمیزا بنا کرد، بر زمین زارامو ساخته می‌شد، و شهری که از آن رشد کرد از آن زمان پیوسته روستاهای زارامو را بلعیده است. این واقعیت بیشتر آنچه درباره ایشان می‌توان گفت را سامان می‌دهد. آنان مردمی کشاورزند که در یک کلان‌شهر ادغام شده‌اند و چنان کامل در جهان ساحلی سواحیلی جذب شده‌اند که مرز میان زارامو و مسلمان عمومی ساحل اکنون مسئله‌ای است از آنچه خانواده در خانه می‌گوید، نه از چیزی که در خیابان دیده شود.

سرزمین ایشان دشت پست و گرم میان اقیانوس هند و دامنه‌های کوه‌های اولوگورو است، در استان پوانی تانزانیا و در گستره خود شهر: کاساوا، برنج، نارگیل، انبه و بادام هندی، با شراب نخل که از باغ‌های نارگیل گرفته می‌شود. کیزارامو به شاخه ساحلی شمال‌شرقی زبان‌های بانتو تعلق دارد و با Kwere، Kami، Doe، Kutu و Ndengereko خویشاوندی نزدیک دارد، همه آنها چنان به هم نزدیک‌اند که گروه‌ها در کرانه‌ها در یکدیگر محو می‌شوند. سواحیلی تا حد زیادی جای آن را گرفته است. اکثر زارامو امروز نخست به سواحیلی سخن می‌گویند و کیزارامو را زبانی می‌دانند که بزرگ‌ترهای خانواده میان خود به کار می‌برند.

زارامو در اکثریت قاطع خود مسلمان‌اند و اسلام را در سده نوزدهم از ساحل پذیرفته‌اند. آنان همچنین نسب مادری دارند، و این ترتیب شایسته توجه است: بر پایه عرف، وارثان مرد فرزندان خواهر او هستند، در حالی که قانون اسلام به سوی دیگری اشاره می‌کند، و خانواده‌ها هر مورد را جداگانه بر سر این شکاف مذاکره می‌کنند. نسب از راه مادر همچنان عضویت در تبار و اینکه چه کسی بر چه کسی حق دارد را تعیین می‌کند.

شناخته‌شده‌ترین نهاد زارامو آیین تشرف دختران است. دختری که نخستین بار قاعده می‌شود وارد دوره انزوا زیر نظر مربی‌ای به نام kungwi می‌شود و در مراسمی عمومی بیرون می‌آید که از بزرگ‌ترین رویدادهایی است که یک خانواده برگزار می‌کند. با آن mwana hiti پیوند دارد، پیکره چوبی کوچک و حکاکی‌شده‌ای که تقریباً به تنه و سری با آرایش موی متمایز و تاج‌مانند کاهش یافته است؛ این پیکره به دختر تشرف‌یافته داده می‌شود و پس از آن به عنوان شیء باروری نگهداری می‌شود. این پیکره‌ها در مجموعه‌های موزه‌های جهان قرار دارند و از شناخته‌شده‌ترین اشیای ساحل شرق آفریقاست. در کنار مسجد، mganga، یعنی درمانگر و فالگیر، هنوز برای بیماری و بدبیاری مراجعه می‌شود و نذورات در زیارتگاه‌های نیاکان همچنان ادامه دارد. زارامو از جمله جمعیت‌های ساحلی بودند که در سال 1888 علیه شرکت آفریقای شرقی آلمان قیام کردند، و سپس یک قرن استعمار را به عنوان همسایگان بلافصل پایتخت کسی دیگر گذراندند.