اروتیک یایویی‌ها

یایوی‌ها جمعیت کشاورز جزایر ژاپن از هزاره اول قبل از میلاد تا حدود 300 میلادی بودند. ایشان از مهاجرانی که از شبه‌جزیره کره می‌آمدند و از گردآورندگان جومون که پیش‌تر در آنجا ساکن بودند شکل گرفتند، و بیش از آنکه ناپدید شوند، به گروه دیگری بدل شدند: نوادگانشان فرمانروایی‌های قبیله‌ای دوره کوفون را اداره می‌کردند و بیشتر جمعیت امروزی ژاپن تبارشان را در خود دارد. باستان‌شناسان نام ایشان را از محله‌ای در توکیو گرفتند، یعنی یایوی در بخش بونکیو، جایی که سفال‌هایشان نخستین بار در سال 1884 شناسایی شد. سفال، سرنخ اصلی است. ظروف جومون با نقش طنابی و پوشیده از تزئینات برجسته‌اند؛ اما سفال یایوی صاف و نازک‌دیواره است، در دمای بالاتری پخته می‌شود و برای ذخیره و پخت غلات ساخته شده است.

آنچه آوردند برنج شالیزاری بود. مزارع برنج آبیاری‌شده با پشته‌های خاکی نخست در شمال‌غرب کیوشو پدیدار شدند و طی قرن‌ها به سوی شرق و در امتداد هونشو پیش رفتند، و پیش از رسیدن به هوکایدو متوقف شدند، جایی که شیوه زندگی کهن‌تر هزار سال دیگر ادامه یافت. مفرغ و آهن تقریباً همزمان رسیدند، همراه با دستگاه بافندگی، و پیامدهایشان نیز آمد: مازاد ذخیره‌شده، خانواده‌های دارای سلسله‌مراتب و جنگ. سکونتگاه‌های یایوی خندق و حصار چوبی داشتند، برخی با برج‌های دیده‌بانی مرتفع، و یوشینوگاری در ساگا همان است که همه به دیدنش می‌روند. اسکلت‌هایی یافت می‌شوند که نوک پیکان سنگی در استخوانشان فرورفته یا سرشان نیست، با نسبتی که سوابق جومون نشان نمی‌دهد. افراد مهم درون جفت‌خمره‌های سفالی عظیم یا زیر گورهایی با سنگ‌پوش، از نوعی که در شبه‌جزیره به خوبی شناخته شده است، به خاک سپرده می‌شدند.

زندگی آیینی ایشان بیشتر از راه اشیا قابل خواندن است تا واژه‌ها. دوتاکو، زنگ‌های مفرغی که در آغاز ابزار صداسازِ کاربردی بودند و سپس به چیزهایی نازک، بزرگ‌شده و غیرقابل نواختن بدل شدند، در نهانگاه‌هایی بر دامنه تپه‌ها و دور از روستاها دفن می‌شدند. کتف‌های گوزن را می‌سوزاندند و از ترک‌هایشان فال می‌گرفتند. تاریخ‌نگاران چینی که از سرزمینی به نام وا سخن می‌گفتند، درباره مردان خالکوبی‌شده‌ای نوشتند که برای صید ماهی و صدف شیرجه می‌زدند، و درباره ملکه‌ای به نام هیمیکو که پادشاهی یاماتای را از راه آنچه «راه ارواح» می‌خواندند اداره می‌کرد و در سال 238 هیئتی نزد دربار سلسله وِی فرستاد. اینکه آیا یایوی‌ها به نیای زبان ژاپنی سخن می‌گفتند هنوز محل بحث است و قطعی نشده، اما استدلال اینکه خانواده زبان‌های ژاپنی همراه با مزارع برنج به این سرزمین آمد، قوی‌ترین استدلالی است که تاکنون مطرح شده.