اروتیک اوراک لاوی‌ها

Urak Lawoi' مردمان دریانورد ساکن سواحل آندامان تایلند هستند: چند هزار گوینده زبان‌های مالایی‌تبار که در جزیره‌ها و دماغه‌های ساحلی از Phuket تا Ko Lanta و Ko Jum و تا Ko Lipe، نزدیک مرز مالزی، پراکنده‌اند. تایلندی‌ها آنان را Chao Le می‌نامند و در کنار Moken و Moklen طبقه‌بندی‌شان می‌کنند، اما این برچسب تمایزی واقعی را پنهان می‌کند. Moken به زبانی از شاخه‌ای جدا سخن می‌گویند و بیشتر سال را روی قایق‌هایشان می‌گذراندند. Urak Lawoi' به زبانی سخن می‌گویند که به مالایی آن‌قدر نزدیک است که یک ماهی‌گیر اهل Kedah می‌تواند جریان آن را دنبال کند، و نسل‌ها روستاهای مسکونی تمام‌سال را بر همان سواحل نگه داشته‌اند. روایت آنان از منشأ خود به جنوب، به Gunung Jerai در Kedah، و سپس به شمال در امتداد ساحل در مراحلی اشاره دارد.

آنچه آنان را کنار هم نگه می‌دارد کمتر قلمرو است و بیشتر مجموعه‌ای از تعهدات در برابر نیاکان و آب. دین آنان اسلام نیست، و این آنان را از تقریباً همه اقوام دیگر ناطق به زبان‌های مالایی جدا می‌کند، و بودیسم تایلندی هم نیست، هرچند معبد به‌راحتی روی آن جای گرفته است. در لبه روستا مزارهایی برای نیاکان بنیان‌گذار برپاست که واسطه‌هایی که از جانب آنان سخن می‌گویند از آن‌ها نگهداری می‌کنند. دو بار در سال، در ماه کامل ماه‌های ششم و یازدهم قمری، جامعه قایق چوبی کوچکی می‌سازد، آن را با تراشه‌های مو، ناخن‌های بریده و پیکرک‌های حکاکی‌شده که نماینده بیماری‌ها و بدشانسی‌هایشان هستند بار می‌کند و به دریا رها می‌کند. جشن Loy Rua سه روز ادامه دارد، با نوای طبل ramana و رقص rong ngeng که از موسیقی ساحلی مالایی برگرفته شده، و این روشن‌ترین بیانیه عمومی آنان درباره خودشان است.

دو تاریخ اهمیت دارند. در سال ۱۹۰۹، هنگامی که بریتانیا و سیام مرزی را از میان این جزیره‌ها ترسیم کردند، مقامات سیامی خانواده‌های Urak Lawoi' را به استقرار در Ko Lipe به‌عنوان مدرکی برای تصرف تشویق کردند، و خط مرزی تا حدی به این دلیل در همان‌جا قرار گرفت که آنان در آنجا زندگی می‌کردند. در سال ۲۰۰۴ سونامی از همان روستاها گذشت، و بازسازی‌ای که پس از آن آغاز شد همراه با توسعه‌دهندگانی آمد که سندهای کاغذی مالکیت ساحل‌هایی را در دست داشتند که هرگز به کاغذ نیاز نداشته بودند. پرونده‌های زمین در Rawai در Phuket و در Lanta و Lipe از آن زمان سال‌هاست ادامه دارد. یک مصوبه کابینه تایلند در سال ۲۰۱۰ حقوق عرفی Chao Le را در سوابق رسمی ثبت کرد؛ و در دریا، غواصی ادامه دارد، این بار عمیق‌تر و با کمپرسورهای هوا، همراه با آسیب‌هایی که با آن می‌آید.