اروتیک تاکاتاکورو

Tacatacuru زعامتی از تیموکوا بود که در قرن شانزدهم و هفدهم جزیره Cumberland Island را در ساحل جنوبی آنچه امروز ایالت Georgia نامیده می‌شود، و بخشی از سرزمین اصلی روبروی آن را در اختیار داشت. بیماری، جنگ و آشوب‌های زندگی در مأموریت‌های مذهبی آنان را فرسود. تا اوایل قرن هجدهم، بازماندگانشان در جوامع پناهنده رو به کاهشِ تیموکوا که تحت حمایت اسپانیا در Florida زندگی می‌کردند ادغام شدند و هیچ جامعه زنده مستقل دیگری از خود برجای نگذاشتند.

نام Tacatacuru بر زعیم، بر شهر اصلی و بر خود جزیره اطلاق می‌شد. آنان بخشی از Mocama بودند، یعنی تیموکوای ساحلی، نامی که از واژه‌ای در زبان تیموکوا به معنای دریا آمده است. در کنار ساحل زندگی می‌کردند: در خورهای جزر و مدی ماهی می‌گرفتند، صدف‌های خوراکی و دوکفه‌ای جمع‌آوری می‌کردند، در جنگل‌های ساحلی گوزن شکار می‌کردند و کمی ذرت می‌کاشتند. به گویش Mocama از زبان تیموکوا سخن می‌گفتند، زبانی که هیچ خویشاوندی اثبات‌شده‌ای ندارد و در میان زبان‌های Muskogean و دیگر زبان‌های جنوب شرقی قرار دارد. این زبان همچنین یکی از بهترین زبان‌های بومی ثبت‌شده در دوران خود است، زیرا راهبان فرانسیسکن در اوایل قرن هفدهم متون آموزش مذهبی و کتابچه‌های اعتراف را به زبان تیموکوا چاپ کردند و بخش عمده‌ای از آن نوشته‌ها بر گفتار Mocama استوار است.

جزیره‌شان در دهانه رودخانه St. Marys آنان را در مسیر نبرد فرانسه و اسپانیا بر سر فلوریدا قرار داد. با مستعمره‌نشینان فرانسوی که در دهه 1560 رسیدند، سروکار داشتند. در سال 1568 جنگاوران Tacatacuru به زعیم Saturiwa و فرمانده فرانسوی Dominique de Gourgues پیوستند تا پادگان اسپانیایی را که قلعه قدیمی فرانسه را در اختیار داشت سرنگون کنند. سرانجام اسپانیا کنترل ساحل را به دست آورد و در دهه 1580 فرانسیسکن‌ها مأموریت San Pedro de Mocama را در جزیره بنیان نهادند که یکی از پایگاه‌های کلیدی زنجیره اولیه مأموریت‌ها بود. زعیم مسیحی‌ای که اسپانیایی‌ها او را Don Juan می‌نامیدند، به یکی از مهم‌ترین متحدان اسپانیا بدل شد. در سال 1597، هنگامی که Guale در شمال علیه مأموریت‌ها شورید، به San Pedro حمله کردند و با کمک اسپانیایی‌ها توسط جنگاوران Don Juan رانده شدند.

آن اتحاد آنان را نجات نداد. بیماری‌ها بارها و بارها در طول قرن هفدهم ساحل را درنوردیدند و جمعیت جزیره کاهش یافت. با پیشروی حملات انگلیسی‌ها و متحدانشان به سمت جنوب، مرز مأموریت‌ها، پناهندگان مأموریت‌های دورتر در شمال در میان اندک کسانی که باقی مانده بودند در امتداد این ساحل اسکان داده شدند. آنچه امروز برجای مانده خود جزیره Cumberland Island است که اکنون ساحل ملی‌ای است که انبوه‌های صدفی آن قرن‌ها زندگی بومی را ثبت کرده‌اند، همراه با متون تیموکوا که هنوز نشان می‌دهند Mocama چگونه سخن می‌گفت، دعا می‌کرد و جهان خود را درک می‌کرد.