اروتیک سوئستانی‌ها

سوسیتانی‌ها قومی پیش‌رومی در شمال‌شرق اسپانیا بودند که بخشی از دره‌ی میانی رود Ebro را در سده‌های سوم و اوایل سده‌ی دوم پیش از میلاد در اختیار داشتند، تقریباً در همان ناحیه‌ای که امروز Cinco Villas در آراگون نام دارد. پس از آن که روم در سال 184 پیش از میلاد شهر Corbio آنان را گرفت، دیگر به‌عنوان قومی نام‌برده در متون ناپدید می‌شوند. جغرافی‌دانان بعدی رومی شهرهای آن ناحیه را زیر فرمان واسکونس‌ها قرار دادند. تقریباً همه‌ی آنچه از سوسیتانی‌ها می‌دانیم از مورخ رومی لیویوس آمده است، بنابراین آنان را تنها هنگام جنگ، پیمان‌بستن یا شکست می‌بینیم. هیچ کتیبه، مجموعه سکه یا سکونتگاهی را نمی‌توان با اطمینان کامل به آنان نسبت داد و حتی مرزهای آنان هنوز محل بحث است.

آنچه از ایشان باقی مانده اندک اما زنده است. در سال 211 پیش از میلاد چند هزار جنگجوی سوسیتانی از ایندیبیلیس، فرمانده جنگ ایلرگتس، در لشکرکشی علیه روم پیروی کردند؛ لشکرکشی‌ای که با کشته شدن برادران اسکیپیو پایان یافت. تا سال 195 پیش از میلاد آنان در کنار روم می‌جنگیدند. کاتو بزرگ جنگجویان سوسیتانی را علیه لاکتانی‌ها، قوم همسایه‌ای که به آنان یورش برده بود، رهبری کرد و ایشان را برای حمله‌ی آشکار به یک شهر به کار گرفت، در حالی که سربازان خودش از سوی دیگر وارد شدند. روم آموخته بود که از دشمنی‌های محلی بهره ببرد، اما این پیمان نتوانست سوسیتانی‌ها را برای مدت طولانی حفظ کند. در سال 184 پیش از میلاد، پرتور آولوس ترنتیوس واروو شهر Corbio را با آلت‌های محاصره و خاکریزها در محاصره گرفت، آن را تصرف کرد و مردمش را به بردگی فروخت. هیچ کس مطمئن نیست که Corbio کجا بود. مکان‌های پیشنهادی در سراسر Cinco Villas و تا ناوار همسایه گسترده‌اند.

خود نام نیز سرنخ دیگری است. این نام بسیار شبیه نام Suessiones در شمال گل است و بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که سوسیتانی‌ها گروهی سلتی‌زبان بودند که میان همسایگان ایبری زندگی می‌کردند. با این حال زبان آنان هرگز نوشته نشد و این استدلال تا حد زیادی بر شباهت نام استوار است. برخی مورخان نیز گمان می‌برند که نسخه‌برداران کهن گاه سوسیتانی‌ها را با Sedetani در جنوب اشتباه گرفته‌اند که تصویر را حتی مبهم‌تر می‌کند. امروز سوسیتانی‌ها بیشتر علامت سؤالی بر نقشه‌ی آراگونِ پیش از روم‌اند. آنان همچنین یادآور این نکته‌اند که بسیاری از اقوام ایبری تنها در جمله‌ای وارد تاریخ شدند که شکستشان را توصیف می‌کرد.