اروتیک مالتی‌ها

مالتایی‌ها تنها مردمی در اروپا هستند که زبان مادری‌شان سامی است. زبان مالتی از یک گویش عربی قرون وسطایی سرچشمه می‌گیرد که در دوران فاطمیان به این جزایر آورده شد، سپس طی قرن‌ها لایه‌های سیسیلی، ایتالیایی و انگلیسی روی آن نشست تا به زبانی کاملاً مستقل تبدیل شد؛ زبانی که با الفبای لاتین نوشته می‌شود، سرشار از واژگان رومانس است، اما از نظر دستوری همچنان خویشاوند عربی شمال آفریقا شناخته می‌شود. گویشور عربی تونسی می‌تواند ساختار یک جملهٔ مالتی را تشخیص دهد؛ گویشور ایتالیایی می‌تواند نیمی از مادهٔ اصلی آن را دریابد. این دوگانگی زبانی، رشتهٔ پیوند هویت مالتی است.

سرزمین مادری کوچک و پرجمعیت است؛ سه جزیرهٔ مسکونی در جنوب سیسیل، نزدیک‌تر به تونس تا روم، با مساحت کلی کمتر از 320 کیلومتر مربع. جغرافیا بیشتر کار تاریخی را انجام داد. هر که بر مدیترانهٔ مرکزی تسلط داشت، بر مالت نیز تسلط داشت: فنیقی‌ها، رومی‌ها، بیزانسی‌ها، عرب‌ها، نورمن‌ها، شوالیه‌های هسپیتالر، فرانسوی‌ها و سرانجام بریتانیایی‌ها که در 1979 رفتند. هر اشغالگر لایه‌ای افزود بی‌آنکه لایهٔ پیشین را کاملاً کنار بزند، و به همین دلیل جشن روستایی مالتی می‌تواند هم‌زمان شمال‌آفریقایی، سیسیلی و اندکی شبیه جشن کلیسای انگلیکن به نظر برسد.

کاتولیک‌گری در اینجا وابستگی‌ای خاموش نیست. کلیسا زود آمد؛ مالتی‌ها تبدیل خود را به کشتی‌شکستگی‌ای نسبت می‌دهند که به حواری پولس در سال 60 AD منسوب است، و کلیسا در زندگی عمومی محوری ماند، به شیوه‌ای که در بیشتر اروپا کمرنگ شده است. کلیساهای محلی هر شهر را لنگر می‌دهند، اغلب بسیار بزرگ‌تر از جمعیتی که خدمت می‌کنند، و تقویم جشن‌های تابستانی هنوز رقابت‌های روستاها، گروه‌های بادی و نمایش‌های رقابتی آتش‌بازی را سازمان می‌دهد. طلاق مدنی تنها در 2011 پس از یک همه‌پرسی قانونی شد.

غوزی‌ها که در جزیرهٔ کوچک‌تر شمالی غوزو زندگی می‌کنند، کمی جدا از دیگران می‌مانند. لهجه‌ای متمایز دارند، ریتم کشاورزی‌تری را مدت بیشتری از جزیرهٔ اصلی حفظ کردند و نزد مالتی‌ها به محافظه‌کارتر و پایبندتر به پیوندهای خاندانی و طایفه‌ای بودن شهرت خاموشی دارند؛ نه ناهمراه، بلکه حلقه‌ای فشرده‌تر.

چند چیز را بیگانگان به‌ندرت می‌دانند: قایق ماهیگیری سنتی مالتی، luzzu، هنوز چشم فنیقی نقاشی‌شده را بر دماغه‌اش دارد، به‌عنوان طلسمی در برابر بدشانسی. این کشور یکی از بالاترین تراکم باشگاه‌های گروه موسیقی به‌ازای هر نفر در اروپا را دارد. و ذهنیت محاصره عمیق است؛ مالتا دو بار به‌طرز چشمگیری محاصره شد، یک بار توسط عثمانی‌ها در 1565 و بار دیگر توسط قدرت‌های محور از 1940 تا 1942، و هر دو رویداد هنوز بخشی از روشی‌اند که مالتی‌ها خودشان را برای خودشان توضیح می‌دهند.