زنی از سونگورا، مرجع فنوتیپ

اروتیک سونگورا

زبان

روسونگورا (بانتو، گروه دریاچه‌های بزرگ)، نزدیک به روتورو و رونیانکوره

دین

عمدتاً مسیحی (انگلیکن و کاتولیک)، با تداوم برخی باورهای سنتی

درباره سونگورا

سونگورا که خود را باسونگورا می‌نامند، پیش از هر چیز با گله‌داری تعریف می‌شوند. آنان نسل‌ها است که گاوهای شاخ‌بلند انکول را در دشت‌های علفزار میان کوه‌های روونزوری و دریاچه‌های جورج و ادوارد در غرب اوگاندا می‌چرانند. این سرزمین هنوز نام آنان را با خود دارد: شهرستان باسونگورا در ناحیه کاسسه. جامعه‌های کوچک‌تری نیز آن‌سوی مرز، در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو زندگی می‌کنند. همسایگانشان باکونزو، شیب‌های تند و مرطوب بالای آن را کشت می‌کنند. باسونگورا زندگی خود را بر ساوانای خشک پایین‌دست بنا کردند و این تقسیم میان کشاورزان کوهستان و گله‌داران دشت، از آن زمان تاکنون سیاست ناحیه را شکل داده است.

زبانشان، روسونگورا، زبانی بانتو از گروه دریاچه‌های بزرگ است. این زبان به روتورو و رونیانکوره، زبان‌های پادشاهی‌های کهن در شرق و جنوب، نزدیک است و از لوکونزو که در بالادست به آن سخن می‌گویند دورتر است. روایت‌های شفاهی، باسونگورا را در دنیای کهن‌تر کیتارا و سنت‌های چوِزی که در سراسر منطقه مشترک است جای می‌دهند. بسیاری از باسونگورا، باسونگورا را واحد سیاسی بسیار کهنی توصیف می‌کنند که بعدها در تورو ادغام شد. بیشتر آنان اکنون مسیحی‌اند، انگلیکن یا کاتولیک. با این حال گله‌داری هنوز زندگی روزمره را شکل می‌دهد: گاوها هنگام ازدواج دست‌به‌دست می‌شوند و در سفره سنتی، شیر نه غلات، در مرکز قرار دارد.

قرن بیستم برای آنان سخت بود. طاعون گاوی و خواب‌بیماری گله‌ها را کاهش دادند و کرانه دریاچه را خالی کردند. ذخیره‌گاه‌های شکار استعماری که بر آن زمین ایجاد شدند در دهه 1950 به پارک ملی ملکه الیزابت تبدیل شدند و بخش عمده بهترین چراگاه‌ها را بستند. بسیاری از خانواده‌ها گله‌های خود را به کنگو بردند. هنگامی که در اواسط دهه 2000 از پارک ملی ویرونگا رانده شدند، خانواده‌ها با گله‌هایشان به پارک ملکه الیزابت بازگشتند. این امر به رویارویی با نهادهای حیات وحش اوگاندا انجامید و دولت کوشید آن را با واگذاری زمین در جای دیگری از ناحیه حل کند. حق چرا، زمین و به رسمیت شناختن نهادی فرهنگی جدا از پادشاهی روونزوروروا برای باسونگورا هنوز حل‌نشده باقی مانده است.

بسیاری از باسونگورا امروز گله‌داری را با تجارت، آموزش و کار شهری در کاسسه ترکیب می‌کنند. گاوها هنوز هم ثروت و هویت به شمار می‌آیند. آنان قومی کوچک را به سرزمینی پیوند می‌دهند که به گفته خودشان، پیش از آن‌که پارک شود، از آنان بود.

فنوتیپ‌های معمول: سونگورا

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

باسونگورا معمولاً پوستی قهوه‌ای تیره و موهایی مشکی و فرفری فشرده دارند که اغلب کوتاه نگه داشته می‌شود. مانند دیگر مردمان دامدار غرب اوگاندا، بسیاری از آنان بلندقد و لاغراندام‌اند. لباس روزمره پوشاک مدرن است. در عروسی‌ها و مراسم رسمی، مردان کانزوی سفید بلند و زنان گومسی یا پارچه‌ای که به شکل پیچیده بسته می‌شود و در منطقه رایج است می‌پوشند، و چوپانان هنگام جابه‌جایی دام‌ها چوبدستی بلند چوبی حمل می‌کنند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره سونگورا

سونگورا به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی سونگورا روسونگورا (بانتو، گروه دریاچه‌های بزرگ)، نزدیک به روتورو و رونیانکوره است.

سونگورا پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان سونگورا عمدتاً مسیحی (انگلیکن و کاتولیک)، با تداوم برخی باورهای سنتی است.