زنی از کافیچو، مرجع فنوتیپ

اروتیک کافیچو

زبان

کافا، یا کافی نونو (اوموتی، شاخه گونگا از اوموتی شمالی، آفریقایی-آسیایی)؛ امهری به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم رایج است

دین

عمدتاً مسیحی ارتدکس اتیوپی، با جامعه‌ای پروتستان در حال رشد، اقلیتی مسلمان و عناصر باقی‌مانده از سنت سنتی تسخیر روح اِقّو

درباره کافیچو

کافیچو مردم کافا هستند، آن ارتفاعات سبز و غرق در باران در جنوب‌غربی اتیوپی. بسیاری از مردم نام این سرزمین را می‌شناسند بی‌آنکه بدانند. داستانی رایج واژهٔ coffee را به کافا پیوند می‌زند. بیشتر زبان‌شناسان در عوض ریشهٔ این واژه را به عربی qahwa می‌رسانند، ولی قهوهٔ وحشی واقعاً در این جنگل‌ها می‌روید و چیدن آن هنوز کار روزمرهٔ خانه‌هاست. با این حال آنچه کافیچو را یک مردم می‌سازد کمتر خود دانه است و بیشتر خاطرهٔ یک پادشاهی. حدود پنج قرن، کافا یک پادشاهی مستقل با سلطنت مقدس بود و به دور نگه داشتن بیگانگان شهرت داشت.

این استقلال در سال 1897 پایان یافت، زمانی که ارتش‌های امپراتور منلیک دوم پادشاهی را فتح کردند و آخرین پادشاه آن، گاکی شروچو، را به اسارت گرفتند. جنگ و برده‌گیری در پی آن آمد و بخش بزرگی از روستاها را خالی کرد. در بیشتر قرنی که پس از آن آمد، کافیچوها در حاشیهٔ دولت اتیوپی زیستند. امروز بیش از یک میلیون نفرند و عمدتاً در منطقهٔ کافا و مرکز آن، بونگا، ساکن‌اند.

زبان آنان، کافا یا Kafi noono، از شاخهٔ اوموتیک است. این شاخه از خانوادهٔ آفروآسیایی تقریباً هیچ‌جا خارج از جنوب‌غربی اتیوپی یافت نمی‌شود. نزدیک‌ترین خویشاوندان آن زبان‌هایی‌اند که مردم شکاچو و شیناشا به آن‌ها سخن می‌گویند. این زبان‌ها بازماندهٔ جهان گونگازبانی‌اند که زمانی گسترده‌تر بود و گسترش اورومو از قرن شانزدهم به بعد آن را از هم گسست. کافا امروز با خط اتیوپیایی نوشته می‌شود و در مدارس محلی تدریس می‌شود، در حالی که امهری برای دولت و تجارت به کار می‌رود.

بیشتر کافیچوها مسیحیان ارتدکس اتیوپیایی‌اند. همچنین جامعهٔ پروتستانی که به‌سرعت رشد می‌کند و اقلیت کوچک‌تری از مسلمانان وجود دارد. باورهای کهن زیر هر دو ادامه دارد، از جمله سنت تسخیر روحی eqqo که زندگی دینی در پادشاهی را شکل داد. جامعهٔ کافا همچنین سلسله‌مراتب داخلی کهنی را حفظ می‌کند. با مانجوها که سنتاً شکارچی بودند، مدت‌هاست همچون کاستی جدا و فروتر رفتار می‌شود. کافیچوهای دیگر از غذا خوردن با آنان یا ازدواج با ایشان خودداری کرده‌اند و این انگ هنوز مسئله‌ای اجتماعی و زنده است.

زندگی روزمره از جنگل پیروی می‌کند. خانواده‌ها انست، ذرت و غلات را در فضاهای بازِ جنگل می‌کارند، قهوه را زیر سایهٔ درختان جمع می‌کنند و کندوهای چوبی را بالای درختان آویزان می‌کنند تا عسل جنگلی را که این منطقه به آن شهرت دارد برداشت کنند. بخش بزرگی از این جنگل‌زار اکنون درون ذخیره‌گاه زیست‌کرهٔ کافای یونسکو قرار دارد. سرزمین کافیچوها یکی از آخرین جنگل‌های کوهستانی بزرگ اتیوپی را در خود دارد.

فنوتیپ‌های معمول: کافیچو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مردم کافیچو معمولاً پوستی قهوه‌ای متوسط تا تیره، موهای مشکی فرفری و فشرده و اندامی متوسط دارند، درست مانند مردمان همسایه در مرتفعات جنوب‌غربی اتیوپی. لباس روزمره آنان همان پوشش معمول مناطق روستایی و شهرهای کوچک اتیوپی است. برای مراسم کلیسا و اعیاد مذهبی، ارتدوکس‌های کافیچو معمولاً شال‌های سفید پنبه‌ای به سبک مرتفعات اتیوپی می‌پوشند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره کافیچو

کافیچو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کافیچو کافا، یا کافی نونو (اوموتی، شاخه گونگا از اوموتی شمالی، آفریقایی-آسیایی)؛ امهری به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم رایج است است.

کافیچو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کافیچو عمدتاً مسیحی ارتدکس اتیوپی، با جامعه‌ای پروتستان در حال رشد، اقلیتی مسلمان و عناصر باقی‌مانده از سنت سنتی تسخیر روح اِقّو است.