اروتیک ورسنگلی

وقتی از یک وارسنگالی بپرسید که کیست، پاسخ با نام و سلسله‌نسب او آغاز می‌شود. آنان یک قبیله سومالیایی‌اند، یکی از شاخه‌های هرتی در خانواده قبیله‌ای بزرگ‌تر دارود، در کنار ماجیرتین و دولبهانته. این شجره‌نامه هنوز تعیین می‌کند که فرد با چه کسی ازدواج کند، چه کسانی در پرداخت دیه خون سهیم‌اند هرگاه مشکلی پیش آید، و ریش‌سفیدان چه کسانی برای حل آن می‌نشینند. دو چیز وارسنگالی را از پسرعموهایشان متمایز می‌کند. یکی یک مکان است: کوه‌ها و ساحل سناگ شرقی در شمال سومالی. دیگری سلطنتی است که فرمانروایانش قرن‌ها در آن منطقه حکم راندند.

سرزمین مادری از فلات خشک داخلی به سوی بالا از رشته کوه کال مادو و سپس به پایین تا ساحل خلیج عدن در اطراف لاسقورای امتداد دارد. سرزمین سختی است. خانواده‌ها مدت‌ها بز، گوسفند و شتر را میان چاه‌ها و چراگاه‌های فصلی جابه‌جا کرده‌اند. این دامنه کوهستان چیزی کمیاب‌تر نیز دارد: درختان کندر و مُر که صمغشان قرن‌ها پیش از آنکه هیچ مرز مدرنی وجود داشته باشد، گرفته و از آن سوی خلیج حمل می‌شد. شهرهای ساحلی این صمغ را همراه با پوست و دام به عدن و فراتر از آن فرستادند. این پیوند با دریا به وارسنگالی دیدگاهی تجاری بخشیده که کنار دامداری به خوبی جا می‌گیرد.

سنت وارسنگالی سلطنت آنان را به اواخر سده سیزدهم نسبت می‌دهد که مقرش در لاسقورای بود. در سال 1886 پیمان حمایتی با بریتانیا امضا کرد، اما رابطه تیره شد. سلطان محمود علی شیر با مقاومت درویشی به رهبری سید محمد عبدالله حسن همدلی نشان داد و بریتانیایی‌ها او را به سیشل تبعید کردند. سلطنت به صورت یک منصب سنتی باقی مانده و هنوز در امور قبیله‌ای مرجع به شمار می‌رود.

وارسنگالی‌ها به زبان سومالیایی سخن می‌گویند، زبانی کوشی از خانواده آفروآسیایی. گویش شمالی آنان پایه سومالیایی معیار است. دین اسلام سنی بر مذهب شافعی است و در روال روزمره زندگی جریان دارد. اوقات نماز ساختار روز را تعیین می‌کند، کودکان در سنین پایین مکتب قرآن را آغاز می‌کنند، و هنگامی که ریش‌سفیدان به اختلافی داوری می‌کنند، حقوق عرفی که xeer نامیده می‌شود در کنار حقوق اسلامی عمل می‌کند.

سیاست‌های اخیر وارسنگالی‌ها را بر خط گسل قرار داده است. هم سومالی‌لند و هم پونت‌لند سناغ را ادعا می‌کنند، و بیشتر جوامع وارسنگالی جانب پونت‌لند را گرفته‌اند. در سال 2007 رهبران محلی ایالت جداگانه ماخیر را اعلام کردند که دو سال بعد دوباره به پونت‌لند پیوست. مانند بیشتر قبیله‌های سومالیایی، اکنون بسیاری از وارسنگالی‌ها در خارج از کشور زندگی می‌کنند و پول و خبر دائماً میان آنان و شهرهای زادگاهشان در جریان است.