اروتیک مالیلا

مردم Malila نخست با یک مکان تعریف می‌شوند. سرزمین آنان Umalila، کشوری مرتفع و خنک در جنوب غربی شهر Mbeya در ارتفاعات جنوبی تانزانیا است. مردم، سرزمین و زبان همگی ریشه‌ای مشترک دارند که با پیشوندهای متفاوت شکل گرفته است: در زبان سواحیلی، مردم Wamalila، زبانشان Kimalila و موطنشان Umalila نامیده می‌شود. این همپوشانی بیش از یک مسئله دستوری است. هویت Malila به‌شدت با تعلق داشتن به بخش مشخصی از تپه‌ها و دره‌ها و به خانواده‌هایی گره خورده که نسل‌هاست در آن کشاورزی می‌کنند.

زبان Malila از خانواده زبان‌های Bantu است و همسایگانش خویشاوندان نزدیک آن‌اند. نزدیک‌ترین آن‌ها Safwa است که در اطراف خود Mbeya به آن سخن گفته می‌شود. منطقه گسترده‌تر زبان‌های مرتبطی چون Nyiha در غرب و Nyakyusa به سمت دریاچه Nyasa را دربر می‌گیرد. سواحیلی که زبان ملی است، آموزش، دولت، رادیو و بیشتر کسب‌وکار شهری را در اختیار دارد و بیشتر بزرگسالان Malila به‌آسانی از آن استفاده می‌کنند. خود زبان Malila در خانوارها و روستاها پابرجاست، اما بخش اندکی از آن به چاپ رسیده است. سواحیلی همچنان گویشوران جوان‌تر را به خود جذب می‌کند، داستانی آشنا در سراسر مناطق روستایی تانزانیا.

بیشتر مردم Malila کشاورزند و ارتفاع منطقه تعیین می‌کند چه چیزی کشت شود: ذرت و لوبیا، سیب‌زمینی، و قهوه arabica در قطعه‌زمین‌های کوچک خانوادگی، که بخشی از آن با نام Umalila به خریداران خارجی فروخته می‌شود. روستاها از جهان جدا نیستند. Mbeya یکی از شهرهای بزرگ جنوب کشور است. این شهر بر سر راه بزرگراه و خط راه‌آهنی قرار دارد که به زامبیا می‌رود، بازارهایش محصولات مرتفعات را خریداری می‌کنند و جوانانی را که به دنبال کار مزدی هستند جذب می‌کند. مسیحیت دین اکثریت است که ریشه در دوران تبلیغ مسیحی در زمان حکومت آلمان و سپس بریتانیا دارد، و عضویت در کلیسا بخشی عادی از زندگی روستایی است. همان‌طور که در دیگر نقاط ارتفاعات جنوبی نیز دیده می‌شود، کلیسا جای باورهای کهن درباره نیاکان را به‌طور کامل نگرفته است.

بیگانگان درباره Malila کم نوشته‌اند. پژوهشگران توجه بسیار بیشتری به Nyakyusa داشته‌اند که روستاهای سازمان‌یافته بر پایه گروه‌های سنی آنان به الگویی کلاسیک در مردم‌شناسی آفریقا بدل شد، یا به Hehe که جنگشان علیه نیروهای استعمارگر آلمان داستانی ملی است. این سکوت بیش از آنکه درباره Malila باشد، درباره مکان‌هایی است که پژوهشگران برای رفتن برگزیدند. مردم Malila در تپه‌های خود همچنان کشاورزی می‌کنند، ازدواج می‌کنند و مردگانشان را به زبان خود به خاک می‌سپارند.