اروتیک شبک‌ها

مردم شبک گروهی قومی-مذهبی در شمال عراق هستند که در روستاهایی در سراسر دشت‌های نینوا، در شرق موصل، زندگی می‌کنند. آنان به شبکی سخن می‌گویند، زبانی از گروه ایرانی شمال‌غربی که با گروه گورانی (زازا-گورانی) خویشاوند است و عناصری از زبان‌های عربی، ترکی، فارسی و کردی را در خود دارد. منشأ آنان محل بحث است و گاهی با همسایگان کرد و ترکمن طبقه‌بندی شده‌اند و گاهی از آنان متمایز دانسته شده‌اند.

جامعه و معیشت

شبک‌ها به‌طور سنتی کشاورزانی یکجانشین در دشت‌های حاصلخیز اطراف موصل بوده‌اند که غلات و دیگر محصولات را کشت می‌کنند. بیشتر شبک‌ها مسلمانان شیعه‌اند و اقلیتی سنی‌مذهب نیز در میان آنان هست. آیین آنان از نظر تاریخی عناصر آمیزه‌ای متمایز و مجموعه‌ای از آموزه‌های دینی را در خود جای داده است. راهنمایی معنوی را افرادی فراهم می‌کرده‌اند که میان مؤمنان واسطه می‌شدند و این جامعه مدت‌هاست با زیارتگاه‌ها و مکان‌های زیارتی منطقه پیوند داشته است. شبک‌ها که اقلیتی کوچک در منطقه‌ای مورد مناقشه میان بغداد و منطقه کردستان هستند، بارها آوارگی و خشونت را تجربه کرده‌اند، به‌ویژه در دوران اشغال دشت‌های نینوا توسط دولت اسلامی، که بسیاری از آنان کشته شدند یا ناچار به گریز شدند و سپس برای بازسازی بازگشتند.

ظاهر و آرایش

ظاهر شبک‌ها ویژگی‌های مردم شمال بین‌النهرین را دارد، با پوستی زیتونی تا قهوه‌ای روشن، موی تیره و چشمان تیره. پوشاک عموماً همان پوشاک محیط روستایی گستردهٔ عراق و کردستان است: زنان معمولاً پیراهن‌های بلند و روسری می‌پوشند، گاه با پارچه‌های رنگارنگ نقش‌دار و زیورآلات نقره، و مردان لباس‌های منطقه‌ای یا لباس‌های امروزی می‌پوشند. در زندگی روزمره کمتر چیزی شبک‌ها را از همسایگانشان متمایز می‌کند و هویت جامعه بیش از آنکه بر پوشاک خاص استوار باشد، بر زبان، آیین دینی و تاریخ مشترک تکیه دارد.