اروتیک رک

رِک‌ها یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های دینکا هستند و در سودان جنوبی، نام این قوم وزنی فراتر از قوم‌نگاری دارد. سرزمینشان امتداد غربی جهان دینکاست: دشت‌های گلی و هموار ایالت وارپ در اطراف گوگریال، تونج و کواجوک، که به سوی واو کشیده می‌شوند. این سرزمین به معنای کاملاً واقعی، سرزمین گله‌داری است. خانواده‌ها گله‌های خود را میان روستاهای دائمی روی زمین‌های کمی بلندتر و toic جابه‌جا می‌کنند، یعنی چراگاه‌های کنار رود در حوضه بحر الغزال که در فصل باران زیر آب می‌روند و با عقب‌نشینی آب سبز می‌شوند. جوانان ماه‌های خشک را در اردوگاه‌های دامداری می‌گذرانند، میان حیوانات می‌خوابند، و مردی هنوز هم می‌تواند با الگوی رنگی گاو نر موردعلاقه‌اش شناخته شود، گاوی که او در آوازهایی که خودش می‌سازد ستایشش را می‌خواند. زبان رِکی به خوشه جنوب‌غربی گویش‌های دینکا تعلق دارد. این زبان به گویش‌های مالوال و آبیم در شمال نزدیک است، تا جایی که تفاوت‌ها بیشتر به لهجه شبیه‌اند تا مانع. دینکا زبانی از شاخه نیلی غربی و خویشاوند نزدیک زبان نوئر است. در اطراف واو و تونج، رِک‌ها در کنار قوم لوو که به زبان لوئو سخن می‌گوید و با نام جور نیز شناخته می‌شود، و اقوام سودانی میانی مانند بونگو زندگی می‌کنند و جابه‌جایی میان زبان‌ها در بازار امری عادی است.

امروزه بیشتر رِک‌ها مسیحی هستند و اغلب‌شان کاتولیک‌اند، میراثی از مأموریت‌های مذهبی که در قرن بیستم از واو گسترش یافتند. کلیسا جهان دینی کهن را محو نکرد، بلکه بیشتر بر روی آن مستقر شد. Nhialic، نام قدیمی خدای متعال، همچنین واژه‌ای است که در دعاها و متون مقدس دینکا به معنای خدا به کار می‌رود. bany bith، یعنی اربابان ارثی نیزه ماهیگیری، هنوز در بسیاری از جوامع جایگاه آیینی دارند و قربانی‌ها را رهبری می‌کنند و دشمنی‌ها را فیصله می‌دهند. جامعه رِکی به بخش‌های نام‌دار سازمان یافته است، از جمله آپوک، آگوک و کواک در اطراف گوگریال و مجموعه‌ای از بخش‌ها در اطراف تونج، که هر کدام به قلمرو و حقوق چرای ویژه خود پیوند دارند. تاریخ بر این ساختار فشار سختی وارد کرده است. در قرن نوزدهم، تاجران برده و عاج که از ایستگاه‌های مستحکم کار می‌کردند، این منطقه را غارت کردند. در جنگ داخلی دوم سودان، مناطق شمالی رِک‌ها مورد حمله شبه‌نظامیان سواره از شمال قرار گرفت و سپس قحطی بحر الغزال در سال 1998 رخ داد. استقلال در سال 2011 سالوا کیر میاردیت، رِکی اهل گوگریال، را نخستین رئیس‌جمهور این کشور کرد. اما در داخل کشور، اختلافات مرزی و غارت دام میان بخش‌های همسایه ادامه یافته است و اکنون با تفنگ‌هایی به جا مانده از جنگ انجام می‌شود.