اروتیک نییها

نیها مردم فلات مبوزی هستند، سرزمینی بلند و موج‌دار در جنوب‌غربی تانزانیا که بخشی از دالانی را میان دریاچه تانگانیکا و دریاچه مالاوی پر می‌کند و دره ریفت روکوا در شمال آن فرو می‌افتد. پهنه سکونتشان تا آن‌سوی مرز به شمال‌شرقی زامبیا و نوک شمالی مالاوی ادامه می‌یابد. این نام با واژه گسترده بانتویی nyika به معنای بیشه باز یا علفزار هم‌ریشه است، و به همین دلیل مردمان نامرتبط در دیگر نقاط شرق آفریقا برچسب‌های مشابهی دارند. نیها هیچ پیوندی با گروه‌های ساحلی کنیایی که زمانی نیکا نامیده می‌شدند ندارند. آنچه آنان را متمایز می‌کند زبانشان، شینیها، و تاریخ سیاسی‌ای است که بر پایه امارت‌های کوچک و مستقل قبیله‌ای بنا شده، نه یک پادشاهی واحد.

شینیها زبانی بانتویی است و بیشترین شباهت را به سافوا، مالیلا، لامبیا، نیامونگا و واندا دارد، همسایگانی که فلات را احاطه کرده‌اند. گونه‌های گفتاری که در زامبیا و مالاوی به کار می‌روند چنان از گونه تانزانیایی فاصله گرفته‌اند که زبان‌شناسان اغلب آن‌ها را جداگانه به شمار می‌آورند. در سوی تانزانیا، سواحیلی مدرسه، دولت و بازار را در اختیار دارد، در حالی که شینیها خانه و مزرعه را نگه می‌دارد. تبار از راه پدر می‌رسد، ازدواج با پرداخت شیربها تثبیت می‌شود، و هر یک از امارت‌های قدیمی را mwene رهبری می‌کرد، فرمانروایی که گمان می‌رفت نیاکانش مسئول رفاه سرزمین‌اند.

قرن نوزدهم دوران سختی بود. دسته‌های جنگی نگونی و سپس سانگو به فلات تاختند و نیها در روستاهای بزرگ و مستحکم گرد آمدند. اداره آلمانی در دهه 1890s آمد، میسیونرهای موراویایی در پایان همان دهه در مبوزی ساکن شدند، و کلیسایی که بنیان نهادند هنوز در این ناحیه حضوری پررنگ دارد، در کنار کاتولیک‌ها و شمار رو به رشد جماعت‌های پنطیکاستی. امروز بیشتر نیها مسیحی‌اند. اما این امر توجه آرام به نیاکان در درون خانواده‌ها را پایان نداده است، به‌ویژه در زمان بیماری، بدبختی و مراسم تدفین.

میان دو جنگ جهانی، مهاجران اروپایی قهوه را در فلات کاشتند، و مبوزی اکنون یکی از مناطق اصلی قهوه عربیکای تانزانیا است که خرده‌مالکان نیها آن را در کنار ذرت و لوبیا می‌کارند. ارزن انگشتی، غذای اصلی قدیمی، بیشتر به‌صورت دانه‌ای برای ساخت آبجو باقی مانده است. بزرگراه اصلی به زامبیا و راه‌آهن TAZARA هر دو از سرزمین نیها عبور می‌کنند تا به گذرگاه مرزی توندوما برسند، که فواوا و مولوو را به شهرهای تجاری پرجنب‌وجوش بدل کرده است. فواوا در سال 2016 مرکز استان سونگوی تازه‌تأسیس شد. یک نشانه تاریخی پیش از همه اینها وجود دارد: شهابسنگ مبوزی، توده‌ای آهنین به وزن حدود شانزده تن، بر دامنه تپه‌ای در این منطقه قرار دارد و مردم محلی پیش از آنکه در سال 1930 ثبت شود آن را می‌شناختند.