زنی از میکان، مرجع فنوتیپ

اروتیک میکان

زبان

مِعن (سورمی، سودانی شرقی)؛ امهری به‌عنوان زبان دوم برای بسیاری

دین

دین سنتی با رئیس آیینی موروثی و فالگیری از امعاء و احشاء؛ مسیحیت پروتستان در حال رشد، برخی ارتدکس اتیوپی

درباره میکان

مکان نامی است که گویشوران امهری مدت‌ها برای این قوم جنوب‌غربی اتیوپی به کار می‌بردند. آنان خود را میین می‌نامند. بیشتر پژوهشگران امروز از همین نام استفاده می‌کنند و این نام در نام دو ناحیه، میینیت گولدیا و میینیت شاشا، باقی مانده است. آنچه این گروه‌ها را کنار هم نگه می‌دارد، یک زبان سورمی و هویتی مشترک است که دو شیوه‌ی بسیار متفاوت معیشت را دربر می‌گیرد. تیشنا که شاخه‌ی بزرگ‌تر است، در ارتفاعات سرسبز غرب رود اومو کشاورزی می‌کنند، ذرت و سورگوم می‌کارند و دامداری را در کنار آن دارند. بودی‌ها در دشت‌های گرم و پست کنار خود اومو، به شمال مورسی‌ها، گله‌داری می‌کنند. در آنجا دام ثروت، مهریه و پایگاه مرد را تعیین می‌کند.

زبان آنان با زبان‌های مورسی و سوری، که در گروه سورمی از شاخه‌ی سودانی شرقی قرار دارند، خویشاوندی نزدیک دارد. با این حال، میین‌های ارتفاعات در میان گویشوران زبان‌های امُوتیک زندگی می‌کنند که هیچ خویشاوندی با آن‌ها ندارند، مانند بِنچ و دیزی، و امهری زبان مدرسه‌ها، ادارات و بازارهاست. کل این منطقه در پایان سده‌ی نوزدهم در زمان منیلیک دوم به امپراتوری در حال گسترش اتیوپی پیوست و این امر مهاجران شمالی، مطالبات باج و غارت برده را به همراه آورد. از آن زمان زمین و رابطه با دولت همواره نقاط حساسی بوده‌اند. در دشت‌ها، مزارع بزرگ دولتی قند در پایین‌دست اومو از دهه‌ی 2010 به بخشی از چراگاه‌های بودی‌ها دست‌درازی کرده‌اند.

زندگی دینی حول آفریدگاری دورافتاده که به آسمان و باران پیوند دارد و حول رهبر آیینی موروثی، کوموروت، می‌چرخد. وظیفه‌ی او باران، محصول و رفاه جامعه است، نه اداره‌ی روزمره‌ی امور. فال‌گیران شکم دام‌ها و بزهای ذبح‌شده را می‌گشایند و در آن‌ها علت بدبختی‌ها و نشانه‌های آینده را می‌خوانند. کلیساهای پروتستان در دهه‌های اخیر پیروانی به دست آورده‌اند و مسیحیت ارتدوکس همراه با مهاجران ارتفاعات آمده است، اما آیین کهن‌تر از میان نرفته است.

بودی‌ها در خارج از اتیوپی بیشتر به خاطر کائل شناخته می‌شوند، مسابقه‌ای برای سال نو. جوانان ماه‌ها خود را کنار می‌کشند و شیری را که با خون دام آمیخته شده می‌نوشند تا بسیار سنگین شوند، سپس خود را برای داوری عرضه می‌کنند. جایزه، اعتبار است و پس از آنکه آن وزن از میان رفته، همچنان با برنده و خانواده‌اش می‌ماند. روابط با همسایگان مورسی‌شان دهه‌ها میان صلح و غارت دام در نوسان بوده است.

فنوتیپ‌های معمول: میکان

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

پوست قهوه‌ای تیره، اندام به‌طور کلی لاغر، و موی کوتاه و فرِ فشرده که اغلب خیلی کوتاه چیده یا تراشیده می‌شود. در دشت‌های پست، مردان بودی به‌طور سنتی یک تکه پارچه می‌پوشند که روی شانه پیچیده یا گره زده می‌شود. زنان رشته‌های مهره و دستبندهای فلزی می‌پوشند و گاهی جای زخم تزیینی دارند. تیشنای ساکن ارتفاعات، در روستاها و شهرک‌های بازار، بیشتر لباس‌های روزمره پنبه‌ای می‌پوشند، از جمله پیراهن و لُنگ.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره میکان

میکان به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی میکان مِعن (سورمی، سودانی شرقی)؛ امهری به‌عنوان زبان دوم برای بسیاری است.

میکان پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان میکان دین سنتی با رئیس آیینی موروثی و فالگیری از امعاء و احشاء؛ مسیحیت پروتستان در حال رشد، برخی ارتدکس اتیوپی است.