اروتیک پروتستان‌های لبنان

پروتستان‌های لبنان جامعه‌ای هستند که بر پایه‌ی مدرسه‌ها، ترجمه‌ی کتاب مقدس و شمار اندکی از گرویدگان سرسخت شکل گرفته است. بیشتر آن‌ها به عربی سخن می‌گویند و گروه کوچک‌تری به ارمنی. خانواده‌هایشان کلیساهای شرقی کهن را ترک کردند و به جماعت‌هایی پیوستند که در قرن نوزدهم توسط مبلغان آمریکایی و بریتانیایی بنیان گذاشته شد. سیاست لبنان بر پایه‌ی فرقه‌های مذهبی سازمان یافته است و در این نظام آن‌ها به Injiliyyun شناخته می‌شوند، یعنی انجیلی‌ها. آن‌ها یکی از هجده جامعه‌ی دینی رسمیت‌یافته‌ی کشور هستند و جامعه‌ای کوچک است.

داستان در دهه‌ی 1820 در بیروت با مبلغان هیئت آمریکایی آغاز می‌شود. تقریباً همه‌ی گرویدگان از کلیساهای کهن‌تر آمدند: مارونی، ارتدکس یونانی و ارمنی. در زیر حکومت عثمانی، ترک اسلام گزینه‌ای واقعی نبود. تغییر کلیسا هزینه‌ای داشت. اسعد الشدیاق دانشمندی مارونی بود که آموزه‌ی تازه را پذیرفت و حدود سال 1830 در یک دیر در حبس درگذشت. جامعه هنوز او را نخستین شهید خود می‌داند. تنها در سال 1850 بود که فرمانی شاهانه پروتستان‌ها را به‌عنوان جامعه‌ای جدا در امپراتوری به رسمیت شناخت. این بدان معنا بود که آن‌ها می‌توانستند ازدواج‌ها و سوابق خود را خودشان اداره کنند، به‌جای آنکه تابع کلیساهایی باشند که ترک کرده بودند.

نفوذ آن‌ها همواره بسیار بیشتر از شمارشان بوده است. مبلغان و دانشمندان محلی ترجمه‌ی عربی فان دایک از کتاب مقدس را تولید کردند که در سال 1865 تکمیل شد و هنوز متن استاندارد پروتستان‌های عربی‌زبان است. بطرس بستانی، گرویده‌ای که در آن ترجمه یاری رساند، بعدها دایرةالمعارف و فرهنگ لغت عربی تدوین کرد و مدرسه‌ای را بنیان نهاد که به روی همه‌ی فرقه‌ها باز بود. این کار او را به یکی از چهره‌های محوری Nahda، یعنی نهضت فرهنگی عرب در قرن نوزدهم، تبدیل کرد. کالج پروتستانی سوریه که در سال 1866 گشایش یافت به دانشگاه آمریکایی بیروت بدل شد. مدرسه‌ی دخترانه‌ای که مبلغان در دهه‌ی 1830 گشودند به دانشگاه آمریکایی لبنان تبدیل شد و انجیلی‌های ارمنی در سال 1955 دانشگاه هایگازیان را بنیان نهادند.

امروز این جامعه کمتر یک کلیسای واحد است و بیشتر فدراسیونی از کلیساها. سینود ملی انجیلی سوریه و لبنان سنت پرسبیتری و اصلاح‌شده را حفظ می‌کند. در کنار آن، جماعت‌های انجیلی ارمنی، باپتیست‌ها، انگلیکان‌ها، پنطیکاستی‌ها و چند گروه کوچک‌تر حضور دارند. شورای عالی جامعه‌ی انجیلی در سوریه و لبنان نماینده‌ی همه‌ی آن‌هاست. بیشتر اعضا در بیروت و اطراف آن زندگی می‌کنند و جماعت‌های قدیمی‌تر در صیدا، طرابلس و چند روستای کوهستان و جنوب باقی مانده‌اند. این جامعه یک کرسی محفوظ در پارلمان برای بیروت دارد. عبادت بر محور موعظه، سرودهای عربی یا ارمنی و مطالعه‌ی کتاب مقدس است، نه شمایل، جشن‌های قدیسان یا زیارت، و همین آن‌ها را از همسایگان مارونی و ارتدکس متمایز می‌کند. مانند دیگر مسیحیان لبنانی، بسیاری از آن‌ها مهاجرت کرده‌اند و جماعت‌هایی با ریشه‌ی لبنانی اکنون در آمریکای شمالی، استرالیا و اروپا گرد هم می‌آیند.