اروتیک قهاتی‌ها

کهاتیان یک تیره‌ی لاوی از اسرائیل باستان در جنوب لوانت بودند که در کتاب مقدس عبری به آن‌ها اشاره شده است. بر اساس سنت، آنان از دوران سرگردانی در بیابان تا عصر معبد اورشلیم خدمت مقدسات را بر عهده داشتند. مشهورترین شاخه‌ی ایشان، یعنی نسل هارون، امروز نیز در خانواده‌های کاهنان یهودی که kohanim نام دارند ادامه دارد. آن‌ها نسب خود را به قهات، پسر لاوی، می‌رساندند. آنچه کهاتیان را از سایر لاویان متمایز می‌کرد، نزدیکی‌شان به مقدس‌ترین اشیایی بود که اسرائیل در اختیار داشت.

در سفر اعداد، لاویان هنگام حرکت اردوگاه به سه تیره با وظایف جداگانه تقسیم شدند. جرشونیان پرده‌ها و پوشش‌ها را حمل می‌کردند و مراریان چارچوب‌ها، ستون‌ها و پایه‌ها را. کهاتیان تابوت، میز، چراغدان، مذبح‌ها و ظروف مقدس را حمل می‌کردند. این افتخار با شرطی سخت همراه بود: هارون و پسرانش باید پیش از آن هر شیء را می‌پیچیدند و کهاتیان از لمس اشیای مقدس و حتی نگاه کردن به آن‌ها منع شده بودند و مجازات این کار مرگ بود. آن‌ها بار را بر دوش خود حمل می‌کردند و بی‌آنکه سهمی از گاری‌های گاوی داشته باشند که به تیره‌های دیگر داده شده بود، در جانب جنوبی خیمه‌ی عبادت اردو می‌زدند.

این تیره چهار شاخه داشت که به نام پسران قهات، یعنی عمرام، یصهار، حبرون و عزیئیل، نام‌گذاری شده بودند. تبار عمرام، موسی، هارون و مریم را پدید آورد و این امر خود کهانت را در درون خاندان کهاتی قرار داد، و این نزدیکی اصطکاک ایجاد کرد. قورح از شاخه‌ی یصهار، شورشی را علیه موسی و هارون رهبری کرد بر سر اینکه چه کسی حق نزدیک شدن به امر مقدس را دارد، و سفر اعداد این ماجرا را با فرو رفتن زمین زیر شورشیان به پایان می‌برد. نسل او به همین‌جا ختم نشد. پسران قورح در عنوان یازده مزمور نام برده شده‌اند و سفر تواریخ، هیمان را که از کهاتیان بود، در میان خوانندگانی ذکر می‌کند که داوود بر موسیقی عبادت گماشت.

در کتاب یوشع، قبایل ساکن به کهاتیان شهر داده‌اند نه سرزمین. ذریه‌ی هارون سیزده شهر در یهودا، شمعون و بنیامین دریافت کردند؛ بقیه‌ی تیره ده شهر در افرایم، دان و نیمی از منسی گرفتند. سفر تواریخ بعدها تهیه‌ی هفتگی نان تقدیم را به آنان نسبت می‌دهد و ایشان را در شمار لاویانی می‌آورد که در دوران حزقیای پادشاه معبد را پاک‌سازی کردند.

بسیاری از مورخان این نسب‌نامه‌ها را آثار نویسندگان کاهنی بعدی می‌دانند که سلسله‌مراتب معبد را تنظیم می‌کردند، پس بهتر است کهاتیان را به‌عنوان یک تبار مقدس درک کرد تا یک جمعیت مستند. این تبار از معبد جان به در برد. مردان یهودی از نسل کاهنان، برخی با نام‌خانوادگی‌هایی مانند Cohen، Kahn یا Katz، هنوز در کنیسه برکت کاهنانه را می‌خوانند و نخست برای قرائت تورات فراخوانده می‌شوند، جایگاهی که سنت آن را از طریق هارون تا قهات می‌رساند.