اروتیک جبور

وقتی نام الجبوری در عراق برده می‌شود، بیشتر مردم می‌دانند از کجاست. جبور یکی از بزرگ‌ترین کنفدراسیون‌های قبیله‌ای عرب در امتداد دجله است. آنچه آنان را کنار هم نگه می‌دارد یک شهر واحد نیست، بلکه نسبِ مشترکی است که ادعا می‌شود، شبکه‌ای از تیره‌ها و شیخ‌ها، و تعهداتی که هنوز هم وقتی اختلافی جدی می‌شود فراخوانده می‌شوند. نام خانوادگی جبوری همراه دارندگانش به شهرها، وزارتخانه‌ها و پادگان‌های ارتش می‌رود و به مردم نشان می‌دهد که وفاداری‌های یک خانواده از کجا آغاز شده است.

سرزمین اصلی آنان از شمال و مرکز عراق می‌گذرد. این منطقه شامل شرقاط، علم و ضلوعیه در صلاح‌الدین، روستاهای جنوب موصل و حومه کرکوک می‌شود. شاخه‌های دیگر در جنوب بغداد زندگی می‌کنند و جامعه بزرگی آن سوی مرز، در جزیره سوریه و در امتداد رود خابور، سکونت دارد. جبور زمانی چوپانانی بودند که گله‌های خود را در استپ میان دو رود جابه‌جا می‌کردند. شمر در قرن هجدهم از شبه‌جزیره عربستان به سمت شمال حرکت کرد و فشار آنان بسیاری از جبور را به سوی کرانه‌های رودخانه‌ها راند، جایی که به‌عنوان کشاورز ساکن شدند. همان‌گونه که در سراسر روستاهای عراق رخ داد، ثبت زمین در دوران حکومت عثمانی و سپس بریتانیا بسیاری از شیخ‌ها را به مالک زمین بدل کرد و معنای رهبری قبیله را دگرگون ساخت.

آنان به عربی سخن می‌گویند، زبانی سامی، با گویش‌های دره دجله و شمال‌شرق سوریه. دین جایی است که جبور فرض سهل‌انگارانه‌ای را برهم می‌زنند. شاخه‌های شمالی سنی‌مذهب‌اند و شاخه‌های جنوبی‌تر در عراق شیعه‌اند، با این حال هر دو به همین نام قبیله‌ای تعلق دارند. در کشوری که اغلب با اصطلاحات فرقه‌ای توصیف می‌شود، این خویشاوندی مشترک به‌آرامی مقاومت می‌کند، هرچند همیشه زیر فشار دوام نیاورده است.

دولت مدرن قبیله را به خود نزدیک کرد. مردانی از جبور در ارتش عراق و خدمات امنیتی پست‌های بسیاری داشتند. در دوران صدام حسین این نزدیکی دو سویه بود، زیرا افسرانی از این قبیله به توطئه علیه او متهم شدند. پس از 2003، شیخ‌های جبور در صلاح‌الدین و نینوا از جمله کسانی بودند که علیه القاعده در عراق برگشتند. در 2014، مردان قبیله در ضلوعیه و علم علیه دولت اسلامی اسلحه برداشتند.

بخش بزرگی از زندگی روزمره هنوز از مسیر قبیله می‌گذرد. اتاق مهمان شیخ، یعنی مضیف، جایی است که میهمانان پذیرفته می‌شوند، ازدواج‌ها ترتیب داده می‌شوند و دشمنی‌ها فیصله می‌یابند. فیصله دادن به دشمنی اغلب به معنای فصل است، یعنی پرداختی توافقی از یک تبار به تبار دیگر، تا مرگ یا آسیب به‌جای چرخه انتقام، به غرامت ختم شود.