اروتیک هامر

هامار (که همچنین Hamer نوشته می‌شود) مردمی شبان‌کار در منطقهٔ جنوب اومو در جنوب اتیوپی هستند که حول شهر بازاری دیمکا و تپه‌های اطراف آن در شرق رودخانهٔ اومو زندگی می‌کنند. شمارشان ده‌ها هزار نفر، حدود 45,000 تا 80,000 نفر، است و به زبان Hamer-Banna سخن می‌گویند؛ زبانی از شاخهٔ Omotic خانوادهٔ زبان‌های آفروآسیایی که با زبان‌های نزدیک Banna و Bashada مشترک است. دام و بز پایهٔ اقتصاد و جهان‌بینی آنان است، جهانی که در آن دام، خویشاوندی و آیین از هم جدا نیستند.

جامعه و معیشت

هامارها گاو، بز و گوسفند نگه می‌دارند و کشاورزی جابه‌جاشونده را با سورگوم، ارزن و حبوبات انجام می‌دهند. آنان گله‌های خود را به‌طور فصلی در پهنهٔ سرزمین خشک ساوانا برای یافتن چراگاه و آب جابه‌جا می‌کنند. جامعه بر اساس گروه‌های سنی و مجموعه‌ای از تعهدات آیینی تنظیم می‌شود که ازدواج، آیین گذار و جایگاه بزرگان را اداره می‌کند. آیین تعیین‌کنندهٔ آنان، مراسم پریدن از روی گاو نر (ukuli bula) است؛ جوان باید چندین بار روی پشت ردیفی از گاوها بدود تا از نوجوانی به بزرگسالی برسد و حق ازدواج کسب کند. پیش از این مراسم، زنان خویشاوند نزدیک فرد آغازگر را شلاق می‌زنند؛ آنان این ضربات را به‌عنوان نشانهٔ فداکاری و درخواست حمایت او در آینده طلب می‌کنند و جای زخم‌های حاصل با افتخار حمل می‌شود.

ظاهر و آرایش

زنان هامار به موهای ضخیم و دسته‌دسته‌ای که با خاک اُخرا و چربی کره آغشته شده و به فرهای مسی‌رنگ به نام goscha تبدیل شده‌اند، گردنبندهای سنگین آهنی و مهره‌ای، و دامن‌ها و پیش‌بندهای چرمی آراسته به صدف‌های کائوری شهرت دارند. همسر نخست گردنبند فلزی سفت به نام bignere به گردن می‌اندازد که نشانهٔ جایگاه ارشد او در میان زنان شوهر است. مردان موهای خود را به شکل کلاف‌های گلی رنگ‌شده می‌بندند که با پرهای شترمرغ آراسته می‌شود؛ این نشان شکار یا کشتار موفق است و ممکن است ماه‌ها حفظ شود. هر دو جنس زخم‌نگاری تزیینی بدن و مهره‌دوزی فراوان دارند و پوست با مخلوطی از چربی و خاک اُخرای قرمز پوشانده می‌شود که از آفتاب محافظت می‌کند و نشان‌دهندهٔ مراقبت از بدن است.