اروتیک گوتشری‌ها

نزدیک به شش‌صد سال، Gottscheers جزیره‌ای آلمانی‌زبان در جنگل‌های جنوب اسلوونی بودند. روستاهای اسلوونی از هر سو آنان را در میان گرفته بودند و هیچ جامعه آلمانی دیگری نزدیک نبود. همین انزوا است که هویت آنان را تعریف می‌کند. این انزوا گویشی کهن، زندگی روستایی کاتولیکی درهم‌تنیده و احساسی استوار از جدا بودن را زنده نگه داشت، تا آنجا که جنگ جهانی دوم در یک زمستان سرزمینشان را خالی کرد.

وطنشان فلات Kočevje بود که به آلمانی Gottschee خوانده می‌شد، ارتفاعی کارستی و ناهموار با درختان راش و صنوبر، نزدیک مرز کنونی با کرواسی. کنت‌های اورتنبورگ از قرن چهاردهم استقرارش را آغاز کردند و کشاورزانی را بیشتر از کارینتیای علیا و تیرول شرقی آوردند تا زمین‌هایی را که جمعیت کمی داشت پاک‌سازی کنند. خاک فقیر بود و یورش‌های عثمانی بارها این منطقه را ویران کرد، پس امپراتور فردریک سوم در سال 1492 به Gottscheers حق سفر کردن و فروش دام، کتان و کالاهای چوبی ساخت خودشان را داد. دوره‌گرد Gottscheer در سرزمین‌های هابسبورگ چهره‌ای آشنا شد. همین عادت ترک وطن برای کسب معاش، سال‌ها پیش از جنگ بسیاری را به آمریکا برد.

زبانشان، Gottscheerish، گویشی از باواریای جنوبی است که قرن‌ها به‌صورت مستقل تکامل یافت. دیگر آلمانی‌زبانان فهمیدنش را دشوار می‌یابند و زبان‌شناسان ویژگی‌های قرون وسطایی آن را ارزشمند می‌دانند که جای دیگر از میان رفته‌اند. در دوران حکومت اتریش، آلمانی معیار زبان مدرسه و نشریات بود و کلیسای کاتولیک محله ریتم زندگی روستا را تعیین می‌کرد.

گسست در سال 1941 رخ داد. وقتی محور یوگسلاوی را تقسیم کرد، Gottschee به ایتالیا افتاد. بر اساس توافقی آلمانی-ایتالیایی، تقریباً همه حدود دوازده هزار آلمانی آن به منطقه Brežice و Krško منتقل شدند که آلمان آن را ضمیمه کرده بود، و در مزارعی ساکن شدند که از اسلوونی‌های تبعیدشده گرفته شده بود. در سال 1945 بیشترشان با فروپاشی رایش به شمال گریختند و دولت تازه یوگسلاوی اموالشان را ضبط کرد. در Kočevje، بسیاری از روستاها ویران شدند یا جنگل آنها را بلعید و بخشی از منطقه برای دهه‌ها منطقه‌ای بسته ماند.

امروز Gottscheers عمدتاً در پراکندگی زندگی می‌کنند و در اتریش، آلمان، کانادا و ایالات متحده پراکنده‌اند. در آمریکا، Ridgewood در Queens و منطقه Cleveland به مراکز فعالیت باشگاه‌ها، رقص‌ها و گردهمایی‌های یادبود بدل شدند. چند صد نفر از اعقاب در اسلوونی باقی مانده‌اند که آن را به‌عنوان اقلیت ملی به رسمیت نمی‌شناسد. زبان Gottscheerish اکنون بیشتر در میان سخنگویان مسن‌تر باقی مانده و گروه‌های میراث فرهنگی در دو سوی اقیانوس اطلس می‌کوشند تا تا زمانی که امکانش هست آن را ثبت کنند.