اروتیک کورناکات‌ها

کورناکاتیها قومی پانونیایی بودند که در دو سده نخست پیش و پس از میلاد، در کرانه راست رود دانوب، پیرامون Cornacum، یعنی روستای امروزی Sotin نزدیک Vukovar در شرق کرواسی، زندگی می‌کردند. آنها در یک فاجعه واحد از میان نرفتند. بلکه در جمعیت استانی امپراتوری روم در پانونیا جذب شدند و امروز هیچ‌کس نام خود را به‌صراحت به آنها نسبت نمی‌دهد، هرچند مردم آن بخش از دانوب بر همان زمینی زندگی می‌کنند که آنها کشت می‌کردند.

آنچه آنها را به‌عنوان یک گروه متمایز می‌کند تا حد زیادی به یک تصمیم رومی در ثبت و طبقه‌بندی بازمی‌گردد. پلینیوس بزرگ (Pliny the Elder) آنها را در میان مردمان پانونیا فهرست می‌کند، در کنار بروسی‌ها، آمانتینی‌ها و آندیزتی‌ها، و نام آنها به یک مکان پیوند دارد نه به یک نیای مشترک یا یک دسته جنگی: کورناکاتیها به سادگی مردم Cornacum بودند. همین امر برخی مورخان را به این گمان واداشته که civitas Cornacatium بیشتر یک ناحیه اداری بود که روم پس از سرکوب شورش بزرگ پانونیایی و دالماسی در AD 6 تا 9 ترسیم کرد، زمانی که گروه‌های بزرگ‌تر و خطرناک‌تر به بخش‌های قابل مدیریت شکسته شدند. اینکه آیا پیش از وجود دفتر مالیاتی کورناکاتی، هویتی کورناکاتی وجود داشت یا نه، پرسشی باز است.

آنها به زبان پانونیایی سخن می‌گفتند، زبانی که تقریباً تنها در نام‌های شخصی باقی مانده و معمولاً در کنار ایلیرایی طبقه‌بندی می‌شود و با زبان اسکوردیسی‌های سلتی که در پایین‌دست رود می‌زیستند متفاوت است. از معدود کورناکاتیهایی که با نام شناخته شده‌اند، یک سرباز است. یک لوح مرخصی برنزی که در دوران کلودیوس صادر شده، Dasens فرزند Dasmenus را ثبت می‌کند، پیاده‌نظامی کورناکاتی که سال‌های خدمتش را در یک گروهان کمکی رومی گذراند و برای خود و فرزندانش شهروندی و برای ازدواجش اعتبار حقوقی به دست آورد. این سند الگوی کل ماجرا را در ابعادی کوچک نشان می‌دهد: دانوب به مرزی مستحکم بدل شد، Cornacum به دژی بر آن تبدیل شد و خدمت نظامی اصلی‌ترین راه خروج از وضعیت قبیله‌ای و ورود به حقوق رومی بود.

از دین و آداب خود آنها تقریباً هیچ چیز ثبت نشده است. کاسیوس دیو که دو قرن بعد بخشی از پانونیا را اداره کرد، پانونیایی‌ها را به‌طور کلی مردمی فقیر و سرسخت توصیف کرد که با جو و ارزن در آب‌وهوایی سخت زندگی می‌کنند، و منابع تا همین حد به آنها نزدیک می‌شوند. پس از سال AD 212 هر کورناکاتی آزاد شهروند رومی شد و این نام به‌تدریج از کاربرد افتاد. گوت‌ها، هون‌ها، گپیدها، آوارها و اسلاوها بعدها از همان کرانه رود گذشتند یا در آن ساکن شدند. آنچه باقی مانده یک سطر در نوشته‌های پلینیوس، چند کتیبه و لایه‌های رومی است که هنوز از صخره‌ی Sotin بیرون کشیده می‌شوند.